Mijlen na de race

Na de race kwamen de festiviteiten. Op vrijdag hadden wij de sail-in met nog meer grote Tall Ships als de Stad Amsterdam, de Mir, de Dar, de Eendracht en nog vele anderen. Wij vertrokken vanuit Vlissingen en zijn de sail-in die vanuit Oostende vertrok tegemoed gevaren. Dit heeft nog aardig wat mooie plaatjes opgeleverd.

Op zaterdag is onze race groep van boord gegaan. De avond ervoor hebben we een mooi afscheids- overwinningsfeestje gehouden en hebben wij een geweldige week op gepaste manier afgesloten.
Zondag was de Vlootschouw. Met blauwe lucht, een heerlijk zonnetje en een fris briesje, was ook dit een geslaagde dag.

Maandag hebben wij onze nieuwe groep aan boord genomen. Met als bestemming Engeland en eindhaven Vlissingen hadden wij aardig wat mijlen voor de boeg. Dinsdag morgen zijn wij vertrokken en woensdag hebben wij anker gegooid in een baai bij Mersea Island, een plaats waar je heel veel bijzondere Engelse bootjes kunt vinden.
Vanmorgen heel erg vroeg zijn wij Lowestoft binnen gelopen en morgen zetten wij weer zeil richting Vlissingen.

Wat een leuke tochten mogen wij toch maken!!
Groeten, Jet

After the race Vlissingen was filled with festivities. On Fryday we had a sail-in with a lot of Tall Ships like the Stad Amsterdam, the Mir, the Dar, the Eendracht and many more! The sail-in started from Oostende, as we where already in Vlissingen we set sail and met them halfway between Oostende and Vlissingen.

On Saturday our race group left the Tecla. We had a fun goodbye/victory party to end a fantastic week!
On Sunday we sailed a nother parade to end the festival weekend. The skye was blue, the sun was shining and with a fresh breeze we had a perfect day.

On Monday our new group came on board. On Tuesday we set sail for England, Mersea Island where we threw anchor on Wednesday. Early ths morning we arrived in Lowestoft and tomorrow we set sail for Vlissingen again.
These trips are so much fun!!

Tecla wint Race2sail

Door Rien Floris
De haringlogger Tecla waarmee jongeren vorige week de zeilrace Race2sail zeilden, blijkt te hebben gewonnen. Ofschoon de zeilrace op de laatste zeildag werd gestaakt wegens zwaar weer en averij van schepen blijkt de Tecla - die door deze krant werd gevolgd in de rubriek ‘Racen naar De Ruyter’ - de meeste zeemijlen te hebben afgelegd. Kortom champagne en een mooie prijs: een zilveren klipper en een seinvlag die nummer 1 betekent. Dat werd zaterdag bij het nationale Sail de Ruyter evenement in Vlissingen uitbundig gevierd door de bemanning.

Het schippersgezin van de Tecla - vader Jan, moeder Jannette, zoon Gijs en dochter Jet was verrast. ,,Onze monden vielen open. We hebben na berekening van de handicap 471 mijl gevaren met een gemiddelde snelheid van 4 knopen en nul strafpunten. Tijdens de vierdaagse zeilrace moeten volgens tevoren vastgestelde routes zoveel mogelijk mijlen worden afgelegd. ,,We dachten steeds dat we zouden verliezen van onze grote concurrent de Gallant, maar die heeft veel strafpunten gekregen. Zij zijn vierde en wij eerste’’, aldus schipper Gijs.

Jannette is trots op de groep met een mix van onder meer ‘probleemjongeren’ zeevaartschool en studenten. ,,Dit heeft de mensen in een week tijd echt dichter bij elkaar gebracht. Iedereen wil volgend jaar weer meevaren.’’

Cowboy Koos en de gelopen race

Dreun op de deur. Koos en Onno. Het is nog maar 23.00 uur, maar er ligt een boei
voor die we gaan ronden. En we moeten reven (zeil innemen) want er is veel wind.
Daar zijn wel twee wachten voor nodig.
All hands on dek. Tecla op oorlogssterkte. Veel 'hands' maken licht werk. Martin
is er speciaal zijn bed voor uitgekomen. Hij wil alles meemaken: "Dit is echt
kicken. Je moet er toch bij zijn als je leeft."
Martin is zeilinstructeur. Koos zeilt voor het eerst. "Maar ik wil zo nog een
week doorvaren. Dit is geweldig."
Jan achter het roer voor de boei. Jannette op het achterdek, Gijs op het voordek
en Jet overal. Zwepen de troepen op, maar het wil niet. We maken een klapgijp
waarbij de bakstag breekt. "Onze eerste klapgijp", roept Janette. Rap het
grootzeil naar beneden. En dan maar anders van koers veranderen, Jan denkt op de
fok, Gijs denkt op de bezaan. Veel kapiteins op een schip is wel eens lastig,
"We varen nu al heel lang achter elkaar samen We zitten te lang op elkaars
lip", zegt Jannette.
Het schip komt niet door de wind. Niet op de bakstag , niet op de fok. ,,Dit is
bijliggen, erg rustig, maar dat schiet niet op in een race", zegt Jan. Er wordt
gehesen, er wordt gestreken., We zweten als een otter van al dat gesjor. Een
douche wanneer komt er een douche?
En dan gaat de Tecla toch door de wind. Een nieuwe koers en nog meer wind. We
blazen over de zee. Golfhoogtes van een meter of vijf. Windkracht zeven. Koos
plakt er nog een wacht aan vast voor de lol. Hij zit stikvol adrenaline te
kicken achter het roer. "Ik heb het gevoel alsof ik een oceaanrace aan het
winnen ben."
Het schip stampt en dreunt. De Tecla bokt. Een eetbak van hond Nijske vliegt
over boord. Averij aan dek, maar ook weer averij in de keuken. Daar klinkt
tijdens de manoeuvres glasgerinkel. Weer een stel glazen kapot. Terwijl Jannette
iedereen steeds vraagt de afwas op te ruimen. Dat wordt weer glas vegen.
Naar bed na de wacht, maar dit is geen slapen. De haringlogger beukt in de
golven. Op aanraden van Jet mijn matras aan een kant omhoog gelegd met een jas
eronder. Maar het blijft rollen in de kooi.
Plots slaat om half acht de scheepsdiesel aan. Hm paniek? Zijn we
gediskwalificeerd, want je mag de motor niet gebruiken tijdens de race. Onno
brengt uitkomst: de race is om zes uur gestaakt. Te veel schepen kunnen bepaalde
boeien niet ronden en er zijn te veel problemen door het weer.
We laten Oostende voor wat het is en stomen met zeil op en motor aan naar
Vlissingen. Als kleine notendop tussen oceaanreuzen. Een race armer maar een
droom rijker. Zou Koos het weer doen? "Man als het aan mij ligt gaan we
vandaag nog door naar Calais. We hebben koekjes genoeg aan boord."

De val van de maagd

"Knal", klinkt het ergens op het voordek in de stikdonkere nacht. De val van het
topzeil van het grootzeil blijkt geknapt. Nu moet razendsnel het topzeil van
boven het grootzeil naar beneden. Hoe het schip ook slingert, want we hebben een
stevig vaartje. Sjorren met man en macht. En ook het topzeil van de bezaan
(boven het achterschip) moet nu naar beneden. Want we naderen een boei en moeten
overstag.
Met twee jassen en een fleece wordt het nu opeens toch wel warm. Sjorren, rukken
zweten en overeind zien te blijven. Mirjam en Rik doen hun best. We krijgen hier
aan boord spieren als kabeltouwen.
De rode ploeg is deze nacht wat uitgedund. Wij vonden de chili heerlijk. Kelly
en Jasper hebben gevoeligere magen. En als Rik dan aan het begin van de wacht
rond middernacht nog vrolijk een bordje opwarmt duiken ze met witte gezichten
hun kooi weer in. Ik concurreer met 'pilletjesdealer' Koos en raak twee
zeeziektepilletjes kwijt. Zelf gelukkig nog steeds kotsvrij.
Concurrent de Lot ook in de race informeert via de radio bij de wedstrijdleiding
of ze mogen motoren naar de Engelse kust. Alle dertig kids aan boord blijken
zeeziek. Later op de dag vallen ze compleet uit.
Wij zijn dan wel uitgedund door de zeeziekte, maar we redden het.
Zeevaartschoolleerling Rik, Mirjam met haar marinepapa en Ashwin aan het roer.
Over de radio klinkt plots marineschip de Johan de Witt. "Dat is mijn papa, hij
is onderweg naar Noorwegen", roept Mirjam enthousiast. Ze is bezig met hbo
bouwkunde, maar denkt inmiddels serieus aan een marinecarriere.
Vastberaden aan het roer, enthousiast in de touwen. Een adelborst in spe. De
trip met de Tecla lijkt haar nog meer over te halen.
Schipper Jet legt de betekenis van de naam 'Tecla' uit. Blijkt een gelovige
maagd te zijn geweest die drie maal vanwege haar religie ter dood werd
veroordeeld. Maar wonderbaarlijk ontsnapte de maagd steeds aan het doodsvonnis.
Een regenbui die de brandstapel bluste, dat soort "wonderen". "En drie maal is
scheepsrecht dus het is een prima naam voor ons schip", zegt Jet.
De nacht brengt de Grote Beer, een lichtende zee en ontboezemingen over
scheidingen van ouders en wat dat met de jongeren doet. En de nacht brengt wind.
Volop. We gaan overstag bij Engeland en koersen weer terug richting Nederland.
Weer een 'klappie' en nog maar een keer richting Thames.
Jasper is 's morgens na een pilletje en een cola weer monter aan dek. Tracteert
het publiek op het achterdek samen met Onno op onvervalst Hollands Lied. Van
Kortjakje tot Laura, Lief klein konijntje en busje komt zo. Met wat
wattenbaarden op kunnen we zo naar een Shantykorenfestival. Of Shanty karaoke.
Dat wordt een nieuw gat in de markt. Woensdag door naar de finish voor Oostende.

Heavy metal en pilletjes 'dealen'

'Rekekkedengkedengklingklong', heavy metal als wekker. Echte zware metaal. De
ankerketting slaat dat het een lust is als het anker wordt binnengehaald.
Iedereen wakker. Er is wind. We kunnen weer zeilen. Da's mooi!

De wind was zo ingezakt dat we maar voor anker waren gaan liggen, anders zou de
stroom langs de Nederlandse kust ons alleen maar hebben teruggezet naar waar we waren
begonnen. Zeilen werden binnengehaald om te voorkomen dat ze door het heen en weer
slingeren zouden scheuren. Rare krachten op zo'n schip. Voor anker gaan, brengt
vroeg in de avond ook tijd om te zwemmen. Caspar - inmiddels omgedoopt tot
'Ghandi' want hij zou best een carrière als wereldverbeteraar willen, volgens
zijn vriend Jasper - duikt vanaf de reling. Koos, Jasper en Suzanna ook.
Jet leert ons intussen paalsteken en andere handige knopen. "Het slangetje in de
vijver naar het eilandje bij het boompje", moet een ezelsbruggetje zijn om de
knoop te onthouden. "Wat je toch met al die verschillende knopen moet", wil
Jasper weten. Jet: "Ik denk dat vroeger ieder schip zijn eigen knopen ontwikkelde
en dat het er daardoor zoveel zijn. We hebben een heel dik knopenboek aan boord.
In feite gebruik je er maar tien. Het gaat er vooral om om efficiënt
iets vast te maken en ook snel weer los te trekken.". Dobberend de nacht in.

'Rekekkedengkedengklingklong' kondigt aan dat we weer gaan varen. De rode ploeg draait zich nog even om. We moeten pas om
middernacht aan dek verschijnen. En als dat gebeurt klinkt er weer 'Rekekkedengkedengklingklong'. De muziek op de mobiel van Kelly. Wordt niet gewaardeerd door schipper Gijs. "Muziek uit", beveelt Gijs. "Ik zeg het maar één keer." Later sluiten Gijs en Kelly een compromis. Het laatste half uur van de wacht mag de muziek aan.

Kelly vaart voor de tweede keer mee met Race2sail. Ze heeft als meid uit Den
Helder wel wat met varen en marine. Wil als het even kan een opleiding
elektrotechniek doen en dan aan de slag in de marinewerkplaatsen.

's Nachts varen is wel kicken, vindt Jasper. We zeilen richting Engeland. Om de
beurt als roerganger aan het roer. Een oog op het kompas om de koers te volgen.
Her en der toch nog een zee van lichtjes van knipperende boeien om de weg te
wijzen, boorplatformen en schepen die voor anker liggen of aan het vissen of
baggeren zijn. We proberen de Gallant er uit te varen, maar dan zakt de wind
weer wat in.

Om half vijf 's nachts, eh 's morgens, naar bed en voor de volgende middagwacht
er weer uit. Vol goede moed met windje vier vliegen we over zee tot de wind
wegzakt en we weer dobberen op de deining. Dikke deining die wat van de maag
vergt. Koos die goed zeeziektepillen heeft ingekocht, lijkt wel even de lokale
drugsdealer: "Heb je nog een pilletje?"

Van de Shanty naar de boboparade

Carbidknallen van onze Russische buurman de "Shtandart" die doet alsof hij
kanonnen afvuurt bij de start. Scheepshond Nijske bibbert er een paar uur later
nog van. De Friese stabij heeft het niet zo op vuurwerk.
En de rest van de bemanning heeft het niet zo op de Shanty-cd die 's morgens om
acht uur al keihard op de kade wordt gedraaid door mannen met baarden. "Shanty
is voor oude mannen die nog nooit hebben gezeild. Die krijgen engtevrees als ze
aan boord van een schip komen", zegt schipper Jannette Sluik.
De Tecla is een familieschip. Moeder Jannette Sluik, vader Jan Bouwman en zoon
Gijs en dochter Jet. Ze wonen in Winkel en hebben Enkhuizen als thuishaven voor
de Tecla. Met nu een gemengde bemanning aan boord van Zeeland tot Den Helder.
Maar ook van studenten aan de TU tot jongeren die na schoolproblemen via een
reintegratiebureau op weg worden geholpen. Dat leidt tot leuke discussies over
het laatste boek wat je hebt gelezen. Ferron: "Je kan wel leuk met je mond
praten, maar als je iets wilt maken, zul je het toch met je handen moeten
doen."
En Caspar heeft zijn eigen levensmotto: "Ik ben een nietsnut. Lol maken is
belangrijker dan een diploma." Al is hij nu toch maar weer met de havo
begonnen.
Jannette mixt de bemanning in een rode, blauwe en witte ploeg. Vriendschappen
worden opgebroken om nieuwe vrienden te leren kennen, is haar filosofie.
Ik zit in de rode ploeg. Wachtlopen van 24.00 tot 04.00 en van 12.00 tot 16.00.
Als laatste schip verlaten we de Helderse kade. Blij dat de shanty daar blijft.
Maar eerst de sluis uit. Op naar de Parade of Sail voor Den Helder. "De
boboparade", zegt Jan. Want aan boord van een schip zitten de sponsors van de
meevarende jongeren. Als groet strijken we de fok voor het schip. De "yell"
over admiraal Michiel de Ruyter die zou worden geroepen voor de sponsors komt er
niet zo uit. Jasper brult: "Sponsors bedankt!"
Nog een ererondje voor het gewone volk op de kade en op naar zee. Daar moeten we
via een aantal vaste lijnen (rakken) zo veel mogelijk mijlen varen. Alles
volgens vaste regels en patronen. Al ronden de mannen van de marine met de
fraaie Urania een boei verkeerd, denkt De Tecla. Dus discussie op de radio.
"Volgens mij ging het keurig", zegt de Urania. De strijd is begonnen.
We zetten koers richting Noordzee. Beetje dobberend, want het is nog wachten op
wind. Jasper had wat meer sensatie verwacht van de race. Hij legt uit verveling
een spelletje patience in de messroom. De Tecla dweilt op de deining. De eerste
zeezieke wordt genoteerd. Even met een pilletje naar de hut.

Tecla weer in Nederland

De Tecla is sinds gister morgen weer op Nederlands water!
Vanuit Ramsgate zijn we in ongeveer 24 uur naar Amsterdam gezeild. Om 12:30 meerden wij af aan de Javakade in Amsterdam.
Vanmorgen zijn wij om 6 uur weer vertrokken en trekken wij nog een stukje noordelijker. Misschien gaan wij nog voor een bliksem bezoek naar Terschelling, uiteraard afhankelijk van wind en getijde.
Goed om weer terug te zijn!

Yesterday the Tecla arrived on Dutch waters!
From Ramsgate we sailed to Amsterdam in about 24 hours. At 12:30 we moored allong the Javakade in Amsterdam.
This morning we left at 6 o´clock to go a bit more north. We might visit Terschelling, but this all depends on wind and tides.
Good to be back!

Portsmouth - Den Helder

De Tecla is weer onderweg naar Nederland. Van Portsmouth waar gisteren de gasten aan boord zijn gekomen, voert de koers ons naar de Franse kust, naar een stad genaamd Fecamp
De vooruitzichten voor deze week zijn redelijk goed. De verwachting is dat de wind met ons mee draait en een deel van de reis voor halve wind zorgt. Laten we het hopen!


Fecamp lang, lang geleden (Fecamp long, long ago)

The Tecla is on her way back to Holland. Yesterday our guests arrived and boarded in Portsmouth. Our course will take us to the French coast first, to a town called Fecamp. De prospects for this week are reasonably good. It is expected that the winds will turn with us and will provide some nice sailing winds. Lets hope so!

tecla in Penarth

Tecla in Wales

We zijn weer onderweg.
Op dinsdag zijn wij van Portishead naar Penarth gegaan. Een haven vlak onder de hoofdstad van Wales, Cardiff. Hier hebben wij een aantal erg mooie dagen door gebracht. Onderstaande is een foto die wij ontvangen hebben van de havenmeester na ons verblijf. (onzichtbaar door technische redenen, zijn er mee bezig)

In Portishead hebben wij vorige week onverwacht leuk bezoek gehad. 2 afgevaardigden van een evenement in Bristol nodigden ons uit om het volgende weekend (27-28-29 juli) het evenement bij te wonen. Het EDF Energy Bristol Harbour Festival. Aangezien er veel harde wind werd voorspeld voor deze week hebben wij toen besloten in het Bristol Channel te blijven en het evenement te bezoeken.

Op vrijdag morgen (ofwel donderdag nacht) kregen wij een loods aan boord die ons het hele stuk naar de havens van Bristol zou begeleiden. Met een aardige zeegang kwam de loods via het want aan boord en voeren wij de nacht in. Bij daglicht voeren wij de rivier op die leidt naar Bristol en rond 7 uur lagen wij in de haven, samen met nog vele andere schepen van alle soorten en maken klaar voor het festival.

Het festival is inmiddels al bijna voorbij en wij verlaten Bristol vanavond. Het was geweldig hier en wij hopen dat we volgend jaar weer aanwezig kunnen zijn op het festival.

We are on our way again.
On Tuesday we left Portishead and went to Penarth. This is a harbour just below the capital of Wales, Cardiff. We spend a few nice days here. Above is a picture of the Tecla taken by the Harbour authorities during our stay.

Last week when we were still in Portishead we got an invitation to visit the harbour festival in Bristol that upcoming weekend (27-28-29 July). The weather forecast said strong winds on the south side of England, so we decided to stay in the Bristol Channel and visit the festival in Bristol. (Picture not visible due to technical resons, hope to fix this today)

On Friday morning (or Thursday night) we took a pilot on board who would accompany and guide us up the channel and river all the way to Bristol. At dawn we sailed up the river and at about 7 o’clock we were moored alongside a quay.

The Festival is almost over now, we will be leaving this evening. It has been beautiful. We really hoop to visit the festival again next year.

Bristol Channel

We zijn in Portishead, een plaatsje iets ten zuiden van Bristol en zullen hier waarschijnlijk blijven tot we de volgende groep aan boord hebben. Newport is een al te commerciele haven met bijzonder veel grote industriele vaart. De jachthavens in deze omgeving lijken veelal te klein en tussen de olietankers is het allemaal wat te groot voor de Tecla. De keuze is dus uiteindelijk gevallen op Portishead.

We liggen in een marina die je binnen vaart via een sluis van 40 bij 7.7 meter (de Tecla is met kluiverboom 38 bij 6.6 meter..) en liggen gelukkig buiten het bereik van het getij. Met springtijd (bij volle en geen maan) is het verval (de hoeveelheid water die weg gaat) zo'n 12 meter!!

De reis hierheen is erg mooi geweest. We hebben wat nachtjes door moeten varen om voor het tij uit te blijven varen, maar hebben weer een bijzondere zee verkent. De Ierse zee.
We hebben een korte tussen stop gemaakt in Ierland in Redbay en zijn daarna meteen doorgevaren naar Milford haven, een haven aan het begin van het Bristol channel. Hier hebben wij anderhalve dag voor anker gelegen en zijn toen door gegaan naar Portishead.
Nu inkopen doen, boot schoonmaken, reisvoorbereiden etc etc etc.



We are currently in Portishead where we intent to wait for our new group. This seemed a more apropriate harbour as Newport has a big commercial harbour, but not a lot of room for smaller vessels. The marina's here are a bit to small for the Tecla and the commercial harbours with all the oiltankers are a bit to big for a vessel like the Tecla. So we ended up in Portishead.

Now we are in a marina sheltered from the sea with a lock which is 40 meters long and 7.7 meters wide. The Tecla is 38 meters (with boom) long and 6.6 meters wide.. But we are in and do not have to worry about the tidel difference which is, at the most, about 12 meters.

Our trip here was very beautiful. We crossed the Irish sea, visited Ireland for one night in Red Bay and then went on to Milfort. We stayed there for 2 nights and now we are in Portishead.
Now it is time to do some shopping, clean up the boat and prepair for our new trip!

fair winds and royals all the way,

Jet

Caladonian Canal
Wij zijn op vrijdag avond (08-06-07)de baai bij Inverness binnen gevaren en hebben zo'n 2 mijl voor de sluisingang het anker er in gegooid. Bij het begin van mijn ankerwacht begon het een beetje te misten en aan het einde van de wacht zag je alleen nog maar vage schimmen aan de kant, waar eerder een haven met lichtjes was. Het was ijzig koud en de vlaagjes wind drongen door alle lagen kleding heen.

De volgende morgen vertrokken wij rond 8 uur richting de eerste sluis van het Caladonian Canal. Om hier te komen moesten wij echter eerst onder een brug door, een dichte brug. Deze was weliswaar zo'n 28 meter hoog, toch was het even goed kijken toen wij er met onze (ongeveer) 23 meter onder door voeren. Maar geen probleem en opgelucht kwamen wij bij de sluis aan.
Bij de eerste sluis voor, stond een stroming als bij Vlieland en met deze sluis gingen wij meteen een heel eind omhoog.

Meteen daarna was een draaibrug waar normaal gesproken een kleine trein overheen reed en meteen weer een sluis. Na deze sluis kwam een dorpje, een draaibrug en een trapsluis van 4 sluizen achter elkaar.

Voor ons waren wat jachtjes, dus wij moesten even wachten en toen wij in de vierde sluis waren, was het middagpauze. Het Caledonian Canal kon bij ons als niet meer stuk. Bij iedere sluis staan mensen te wachten om touwtjes aan te pakken, er staan mensen foto's van ons te nemen en iedereen komt even vragen waar we nou vandaan komen en waar we heen gaan. Aan het einde van de lunchpauze komt een pasgetrouwd stel uit een auto stappen. De butler en de fotograaf rennen achter hen aan en op het laatst trekt de fotograaf een sprintje in onze richting om te vragen of ze misschien wat foto's bij ons aan boord mogen maken. TUURLIJK! Dame met rok en hakschoenen aan boord, heer met kilt en wijn glazen struikelend over de touwen, maar een onvergetelijke dag en bijzondere foto's om het af te maken.

Na deze sluizen volgen wat kanalen met geweldige uitzichten. Groene velden, bosjes in de bloei en bergen die een verre horizon verbergen. Het voelt wat raar om zo rond te varen in het midden van een landschap. We gaan door nog twee sluisjes op plaatsen waar je denkt dat bosnimfen en kabouters echt bestaan en komen dan op Loch Ness. We hadden de hele weg al op de motor gevaren en wilden het liefst het meer over zeilen. Met de wind in de rug zetten wij grootzeil en fok en dreven tussen de bergen door. Met de honden op de uitkijkt naar Nessie en wij bezig met kastelen bekijken en luchten te bewonderen was de eerste dag al snel ten einde. Aan het einde van de avond waren wij in Fort Augustus, waar wij die nacht zouden blijven. De sluizen draaien slechts tussen 08:00 en 17:30 uur.

De volgende dag waren wij als eerste aan de beurt en gingen om 8:20 de eerste van 7 sluizen in. Ondertussen werd er ontbijt gehaald (Schotse 'pies' en zoetigheid). Na deze sluizen volgde weer een kanaal en na nog wat sluizen volgde het volgende Loch, Loch Oich. Wij waren het er allemaal over eens dat wij dit Loch misschien nog wel mooier vonden dan Loch Ness. Er waren kleine eilandjes in het midden van het loch en inhammen waar half vergane bootjes lagen te wachten op de eeuwigheid. Na dit loch gingen we met de sluisjes weer naar beneden.
Helaas waren we net te laat voor de laatste sluis bij Fort William en hebben wij de volgende dag het grootste sluizen complex gehad. Op dag drie gingen wij met Neptunes staircase 8 sluizen achter elkaar naar beneden. Inmiddels hadden wij een geweldige routine ontwikkeld en waren er vliegensvlug door heen. De laatste sluis bracht ons weer op zoutwater en tussen alle eilandjes door bereikten wij aan het einde van de middag Oban.

On Friday evening (08-06-07) we entered the bay of Inverness where we threw anchor about 2 miles from the first lock of the Caledonian Canal. During my watch mist set up and within less then an hour the shore had disappeared. Ice cold air came along which could freeze your bones and no clothing could keep out the little breeze that sometimes set up.
In the morning the mist had gone and we set out for the canal. First we had to pass under a bridge of 28 meters high. Then there was the first lock with a current in front of it like the current in front of the harbour of Vlieland. But without any difficulties we entered the lock and with this lock we entered the adventure of the Caledonian Canal.

We proceeded through various locks and bridges. One of the locks went up 4 stairs and left us sitting in the fourth while the lockkeepers had their lunch. During lunchtime a newlywed couple came along with their Butler and photographer. The photographer asked whether it was possible to take some shots on board of the Tecla. SURE!! Lady with dress and high heels, man with kilt and champagne glasses and the photographer with camera and lenses, they all tumbled on board nearly tripping over the ropes, but leaving with beautiful pictures!

After the lock we went through miles of canal with beautiful scenery on both sides. The river ness on one side and mountains on the other side and lots of green and yellow on both sides. After two more locks, where ferry tails came to live and leprechauns still roamed around, we entered Loch Ness. After days of just sailing by motor we decided we wanted to sail over the Loch by wind force. With the wind on the aft, mainsail, topsail and foresail and no hurry because we could never make it to the next lock in time, we enjoyed the silence and the scenery while the dogs where on look out for Nessy!

We stayed the night in Fort Augustus and went up first in the next lock, 7 steps this time! It all went very fast with help from the lockkeepers and interested bystanders. We had time to get some breakfast (Scottish pies and sweets) and around midday we where on the next canal. After another lock we entered Loch Oich, to my opinion even more beautiful then Loch Ness. With little Islands in the middle of the lake and places to hide boats for ever it was a romantic sight. After this the locks went down again.

We did not make it in time to the last few locks so we had to wait another day to get out of the Canal. We spent the night in front of Neptune’s staircase which goes down 8 locks in one time. This time we where first to get through and after 2 more locks we where on salty water again. We set sail for Oban and left the wonders of the Canal behind us. What an amazing experience.

First Trip around the Hebrides

Onze eerste reis hier
Onze eerste reis hier was met 5 mensen en is reeds ten einde.
Het was een geweldig mooie reis. Wij zijn eerst het eiland Mull rond gegaan met een stop in Tobermory, een klein dorpje aan de noord oost kant. Hier heeft de groep een rondleiding genomen in de plaatselijke destilleerderij. De volgende dag zijn wij vertrokken met als doel Skye. Helaas werd de wind minder aan het einde van de middag en hebben wij toen koers gezet naar Canna, een kleiner eiland iets zuidelijker. Ten anker in een mooie baai waar de volgende morgen een mooie wandeling gemaakt kon worden.

Na Canna dan toch naar Skye waar wij een baai in gekruist zijn en onder zeil ten anker zijn gegaan. Ook hier was een plaatselijke destilleerderij die de volgende dag bezocht kon worden. Aan het einde van de volgende dag zijn wij onder grootzeil en fok terug naar het begin van de baai gezeild om een goed startpunt voor de volgende dag te hebben. De buiten hebrieden stonden nog op de planning, maar de wind was helaas te weinig om er heen te komen en helemaal om terug te komen. Skye is een groot eiland, dus zetten wij zeil naar de andere kant van het eiland. In een baai omgeven door hoge bergen lagen wij ten anker tussen verschillende groepen zeehonden. Hier nog een geweldige wandeling gemaakt en toen de volgende dag weer op pad.

Tijd voor een nieuw eiland, Ruhm. In Loch Scresort konden wij tegen de nieuwe ferrie pier afmeren. Aan het einde van de baai was een klein dorpje met een kasteel dat omgebouwd is tot hostel. Weer een mogelijkheid voor een mooie wandeling. Inmiddels was het tijd voor de terugweg. Langs Dutchmans cap zijn wij naar het eiland Ulva gegaan. Van Ulva maakten wij een korte oversteek naar Mull waar wij weer bij een klein dorpje voor anker lagen.

De stroom was inmiddels zo dat wij vanuit Mull een hele tijd de stroom tegen zouden hebben als wij door zouden varen, zonder wind zou dit betekenen achteruit zeilen of motoren. Of voor anker gaan in een leuke baai en later verder gaan. Dit laatste hebben we gedaan. Bij een wit strand zijn wij voor anker gegaan en hebben een kleine wandeling gemaakt. Rond 16:00 uur weer anker op onder grootzeil en fok. En tijdens het uitdraaien van de baai kwam er een groep Tuimelaars (grote dolfijnen) voor de boeg omhoog. 7 Machtige dieren hebben vervolgens een paar uur rond de boot gezwommen en ons een onvergetelijke middag bezorgd. Aan het einde van de dag zakte de wind weer in en zijn wij voor anker gegaan. Deze keer in de buurt van een landhuis waar reeën op een grasveld aan het grazen waren en vanaf de heuvelrug die eindigde in steile rotsen in zee kwam een waterval naar beneden zetten. Een heel bijzonder mooie dag. De laatste dag helaas geen wind en veel op de motor moeten doen. Op tijd in Oban om nog wat inkopen te doen en dan een laatste gezamenlijke avond maaltijd. Dit was zeker een geslaagde tocht! En wat een mooie omgeving!

Our first trip here
With just 5 guests on board we had a beautiful first trip. The first day we went to the Isle of Mull to a town called Tobermory. Here we stayed until the next afternoon. Tobermory has a fine whiskey distillery where you can take a tour and that is what our group did. After lunch we set sail again and went to the Isle Canna. We threw anchor in a small but beautiful bay and went for a walk the next day. After Canna we went to Skye. The winds where good and we beat down a to throw anchor at the end of Loch Harport. Again there was a local distillery which had to be seen. In the evening of the next day, after the group had visited Portree a town on the other side of Skye, we set sail for the beginning of the Loch to have a good starting position for the next day.
We thought about going to the Outer Hebrides, but the winds where to weak and the distance to long. Not letting this get our spirits down, we set sail for another small bay on Skye. This time we threw anchor surrounded by seals.

Next day it was time to visit a new island, Ruhm. In Loch Scersort we found a quay where we could take a berth. From our berth we had a beautiful view on a castle which was build in the beginning of the 20th century. After another long walk we set sail for a few small islands more southerly. We saw Dutchmanscap and went the other way to an island called Ulva. From Ulva we went to Mull again where we visited a small town.

The next day we went by motor for a bit and as the current changed we went at anchor in a tiny bay. We went for a walk around a white sand beach and left again in the afternoon. As we set sail a group of dolphins turned up. They played around the ship and seemed to have a wonderful time, so did we. They stayed around us for some hours.

As the wind disappeared we looked for our next anchor place. We threw anchor in a corner. Surrounded by high rock walls, waterfalls and green fields where dear was walking around we had a beautiful evening. The last day there was no wind and we had to motor our way back to Oban. But the memory of the day before lasted still. It had been a beautiful trip and we had seen some amazing things.

Schotse taferelen

positie op 8 juni 2007 om 01:45 56'56.9 N bij 001'04.7 W
Vanmiddag zijn wij de Schotse grens op het water gepasseerd. Bekende vissers namen als de Doggerbank en plaatsen als Edinburgh hebben we achter ons gelaten. Voor ons wacht nog een kaap en dan Inverness.
Hoe noorderlijker wij komen, hoe lichter het is en blijft. Vannacht bij het op wacht komen was het nog licht. En tot de mist op begon te trekken dachten Gijs en ik dat het niet donker meer zou worden. Nu is het dicht van de mist en kun je de horizon niet meer zien. Vooruit zie je alleen maar een muur van donker grijs en het water ziet bijna zwart. Als nu de motor uit zou zijn geweest en de zeilen omhoog, zou alles kraken en steunen onder druk van de wind en de golven. Het zeildoek zou nat worden van de mist en dikke druppels op het dek achter laten. Ik heb deel drie van Pirates of the Carribean nog niet gezien, maar dat is hier vast niets bij vergeleken.

position on june 8th 2007 at 01:45 56'56.9 N by 001'04.7 W
We crossed the Scottish border this afternoon. We have left well known fishing grounds like the Doggersbank behind us and are going straight for Inverness.
The more north we get, the lighter it stays. At watch change this night, it looked like the sun had just set. Gijs and I thought it would not get dark this night, but then the mist set up. The mist has become so thick that you can not see the horizon. Ahead is just a dark grey wall and the water looks blacker then the night it self. If we would have been on sail in stead of motor, I would imagine that the whole boat we moan and crack. The sails would become wet with fog and big drops of water would fall on deck with a loud splash. I have not jet seen Pirates of the Carribean part three, but I imagine it is nothing compared to what we have this night.

wind

positie op 7 juni 2007 om 01:25 54'38.16 N bij 001'06.95 E
De wind is inmiddels gedraaid van Noord Oost naar Noord Noord West, precies waar
wij heen willen. Wij hebben vanmiddag de motor aangezet en de zeilen naar
beneden gehaald. Het is weer gedaan met de rust. Het zicht was vandaag wat aan
de slechte kant, lucht vochtigheid was hoog! Bij het vallen van de avond is het
zicht verbeterd, maar de sterren kunnen wij op dit moment helaas niet zien. Ik
vraag me af of we wel sterren hadden kunnen zien als het helder zou zijn
geweest, zo licht zijn de nachten. Het wordt pas donker rond 23 uur en rond 04
uur wordt het alweer licht. Daar tussen door verlicht de maan de nacht.

position on june 7th 2007 at 01:25 54'38.16 N by 001'06.95 E
The wind has turned against us from the North East to the North North West,
exactly our course. We turned on our engines and took away the sails this
afternoon. The end of our peace and quiet. Visibility was poor today, humidity
was high! At dusk sight improved, but we still can not see any stars. I wonder
if we could have seen stars if it where clear. The nights are so bright, it gets
dark at about 23 hours and it becomes light at 04 hours. In between the moon
lights up the skies.

Onderweg naar Schotland!

positie op 6 juni 2007 om 02:25 53'25.5 N bij 003'20.1 E
Na een week op de werf gelegen te hebben was de Tecla klaar voor vertrek. De
nieuwe verflaag laat haar niet alleen snel varen, maar er ook snel uitzien.
Binnen kort volgen foto's. Op dinsdag 5 juni zijn wij in de loop van de morgen
vertrokken van Stavoren richting zee. Schotland staat ons te wachten en
Nederland hebben wij inmiddels achter ons gelaten. Met 8 knopen liepen wij
tussen Texel en kop van Noord Holland naar buiten waar een frisse bries stond.
De wind is in de loop van de nacht wat afgenomen. Laten wij hopen dat zij weer
toe neemt wanneer de morgen komt.

position on june 6th 2007 at 02:25 53'25.5 N by 003'20.1 E
After being in dock for a week, the Tecla is ready for departure. Our new paint
job makes the Tecla go faster and look faster. Pictures will follow soon. On
Tuesday the 5th of June, we left Stavoren and set sail to open sea. Scotland
awaits and Holland is already out of sight. We sailed between Texel and Den
Helder with 8 knots and a fresh breeze awaited us out side. The wind has
decreased in the first few ours of the night. Lets hope the wind returns in the
morning.

Logger

Logger. (v) (1) Schip voor de haringvisserij, dat vervangen is door de » trawler. Een logger viste met de vleet aan een lijn over een kluis aan de boeg. (2) Zeillogger. Snel kustvaartuig uit de 18e eeuw, met steile stevens, een gestrekte romp en een één-, twee- of driemasttuig met » loggerzeil. In de 19e eeuw werd het schip gebruikt voor de drijfnetvisserij, als vervanger van de » bom. De laatste zeillogger verdween in 1930. Wordt thans weer gebouwd. L.O.A. 16 m., zeiloppervlak 157 m². (3) `Een logger hebben' = Als schipper varen.

Aanpassing aantal reizen

Door gebrek aan belangstelling zijn wij gedwongen om een deel van het zomerprogramma 2007 aan te passen. Een aantal reizen zal niet gemaakt kunnen worden en er zijn weizigingen in de afvaart havens.

Individuele reizen en prijzen zijn gebasseerd op een minimaal aantal mensen, dat geen van de reizen is behaald. Wij hopen dat de mensen die reeds geboekt hebben hun vakantie kunnen verzetten naar een andere reis.
Wij zijn uiteraard zeer teleurgesteld in deze resultaten, maar zijn niet in de mogelijkheid zonder voldoende mankracht en omzet deze reizen te varen.

Hopelijk hervatten wij vanaf 12 juni onze reizen.

Voor meer informatie over ons nieuwe zomerprogramma kunt u kijken op kalender of bij de reisinformatie op vaargebied.

Hopende snel leukere berichten te kunnen melden,

Groet, Jet

De Gaffel!!

Zoals al eerder beschreven in dit logboek was de gaffel kapot. Wij zijn druk geweest om hem weer te repareren en afgelopen zaterdag (28 april) hebben we de gerepareerde gaffel voor het eerst mogen heizen!! Hieronder wat foto's om een idee te geven hoe het er uit zag.

As said before in this Log, our gaff broke. We spend last week on reparing it and last saturday we where able to hoist it for the first time!! Some pictures to give you an idea of what it looked like.


kapot
schaven
weer heel door ijzeren buis
niets meer van te zien

foto's race of the classics

15 april, opendag in de Veerhaven van Rotterdam. Vooraan ligt de Tecla


16 april start van de race of the classics
Tecla in Oostende, Thalassa op de achtergrond
Ongeveer een uur na de start van het tweede rak Onze aangepaste zeilvoering. trysail, stagzeil en kleine kluiver gehezen in de topzeilval.

Ramsgate, eerst nog met water, maar na een paar uur toch redelijk droog!