Het is alweer te lang geleden dat ik een berichtje op de website heb gezet en dat was niet omdat er niets te melden was!
De Tecla ligt momenteel in Den Helder en zal daar gedurende de wintermaanden blijven. Wij liggen daar in een dok in de binnen haven vlakbij het VOC schip de Willem.
Onze buur-schepen zijn de Morgenster en de Tres Amigo's, die beide opbouw zijn en het gerucht gaat dat er nog een schip bij komt! Heel gezellig dus.
We zijn langzaam maar zeker bezig met het onttakelen van het schip en het opknappen van de slaapkamers. We hebben mooie plannen, maar die gaan we pas in het voorjaar showen! Of misschien een paar voorproef fotootjes over een paar weken.
Ik zal proberen weer wat vaker een berichtje achter te laten, al is het maar kort.
Groet,
Deckhand Jet
It has been a while since I last wrote and this was not because I had nothing to say!
The Tecla is situated in Den Helder and will stay there for the winter. We are in a basin near one of the old Dutch VOC vessels.
Our neighbours are the Morgenster and the Tres Amigo's, both in restauration and almost ready to start sailing this summer. Rumour has it that there will be another vessel joining us this winter. So, lots to do around there!
We have started to take down the sails and have started on refreshing the bedrooms. We have great plans, but won't show untill spring is here. Or maybe just some preview photo's in a few weeks..
I'll try to leave a message more often.
Deckhand Jet
vrijdag, november 30, 2007
zondag, oktober 28, 2007
race verslag
De race:
Dinsdagavond begonnen de fesiviteiten met een captainsdinner aan boord van de Antigua. De competitie werd eens goed bekeken en alle verwachtingen qua weer en winnaars werden onder een hapje en een drankje uitgedeeld. De volgende morgen was iedereen er weer vroeg bij. Rond 7 uur kwamen alle spullen aan boord en begon het te regenen. Rond 9 uur kwamen ook de deelnemers van de race aan boord en regende het nog steeds gestaag.
Bij de schippersmeeting werd het weerbericht gegeven. Aardige wind, west 4-5 maar met een golf hoogte van 2 tot 2,5 meter. Hier ontstond het eerste gemompel. Zulke golven en dan van lage wal weg komen, tegen de wind in.. Toch werd er vast gehouden aan eindbestemming Lowestoft en mocht het weerbericht onderweg veranderen, dan wellicht de plannen ook.
De start was om 18:00 uur geplanned, maar bij het uitvaren van de maasmond bleek de kruiszee voor de maasmond te erg te zijn en werd de start afgeblazen. Dus terug naar de veerhaven, eindelijk was het gestopt met regenen en hebben we de terugweg onder grootzeil en fok gevaren. In de haven was niet veel feest dus dan maar een feestje terwijl er naar het voetbal gekeken kon worden in een cafe.
Volgende dag, donderdag, 9:30 schippersmeeting. Nu gingen we dan echt weg en wel richting het zuiden. Engeland werd even gelaten voor wat het was, helaas dus ook dit jaar niet gelukt. Om 18:00 was de start (een tijdstart) en zetten wij koers voor een ton die niet veel verder op lag, maar waar wij in 12 uur tijd zoveel mogelijk mijlen tussen moesten maken. NW 4-5, nog steeds wel golven, maar verder uit de kust werden deze wat minder. In 12 uur tijd hebben wij (geschat) 75,6 mijl afgelegd en zijn wij 3 maal overstag gegaan. Op dat moment hadden wij geen idee hoe de anderen het hadden gedaan en konden wij alleen maar hopen.
Ergens in de nacht donderdag werd besloten in de morgen van vrijdag nog een extra rak te varen om iets meer te zeilen en meer mogelijkheden te bieden voor de uitslag van de race. Voor de Jantje was dit helaas het einde van de race. Door een overweldigende hoeveelheid zeezieke mensen hebben zij in de morgen besloten meteen de haven aan te lopen.
Het tweede rak was een voor de winds gijp rak om 2 boeien en dan de finish. Helaas starten wij erg slecht, helemaal achter aan in het veld. Maar, de Tecla denderde door en heeft nog 3 schepen in kunnen halen voor de finish. De Hendrika Bartelds zette zichzelf vooruit door bij één ton zelfs 4 schepen voorbij te gijpen. 'S avonds hoorden wij dat wij de 6de plaats behaald hadden, niet slecht zo voor de wind! De HMS Urania behaadlde de eerste plaats. We eindigden die dag in Vlissingen en weer was er feest.
Op zaterdag was de wind op en hebben wij helaas alles op de motor moeten doen. Wel hebben we een mooie sail out gehouden en heeft een enkele inwoner van Vlissingen nog kunnen genieten van de langs zeilende traditionele schepen. Zonder hoop op meer wind hebben wij uiteindelijk de motor aangedaan en zijn om 01:00 uur in IJmuiden aangekomen.
Op zondag gingen wij om 11:00 uur gezamelijk door de sluis en lagen om 15:00 uur in Amsterdam aan de Java kade. De prijsuitreiking was in Odeon, waar wij in bussen heen vervoerd werden (goed geregeld organisatie!!). Eerst was er tijd voor een drankje en wat kletsen, met vooral veel speculatie over de uitslag. Er werd wat op schouders geklopt en grote verhalen gingen de ronde. Om 18:00 uur begon de prijsuitreiking. Naam na naam kwam voorbij. Concurrenten van ons werden genoemd en nog steeds bleef onze naam onuitgesproken. En toen uiteindelijk, de eerste plaats, de TECLA!!
Onze groep, en wij net zo hard, ging uit z'n dak! Samen het podium op, zoenen, schreeuwen, lol!! Wat een leuk einde van weer eens een geweldige race!
Dinsdagavond begonnen de fesiviteiten met een captainsdinner aan boord van de Antigua. De competitie werd eens goed bekeken en alle verwachtingen qua weer en winnaars werden onder een hapje en een drankje uitgedeeld. De volgende morgen was iedereen er weer vroeg bij. Rond 7 uur kwamen alle spullen aan boord en begon het te regenen. Rond 9 uur kwamen ook de deelnemers van de race aan boord en regende het nog steeds gestaag.
Bij de schippersmeeting werd het weerbericht gegeven. Aardige wind, west 4-5 maar met een golf hoogte van 2 tot 2,5 meter. Hier ontstond het eerste gemompel. Zulke golven en dan van lage wal weg komen, tegen de wind in.. Toch werd er vast gehouden aan eindbestemming Lowestoft en mocht het weerbericht onderweg veranderen, dan wellicht de plannen ook.
De start was om 18:00 uur geplanned, maar bij het uitvaren van de maasmond bleek de kruiszee voor de maasmond te erg te zijn en werd de start afgeblazen. Dus terug naar de veerhaven, eindelijk was het gestopt met regenen en hebben we de terugweg onder grootzeil en fok gevaren. In de haven was niet veel feest dus dan maar een feestje terwijl er naar het voetbal gekeken kon worden in een cafe.
Volgende dag, donderdag, 9:30 schippersmeeting. Nu gingen we dan echt weg en wel richting het zuiden. Engeland werd even gelaten voor wat het was, helaas dus ook dit jaar niet gelukt. Om 18:00 was de start (een tijdstart) en zetten wij koers voor een ton die niet veel verder op lag, maar waar wij in 12 uur tijd zoveel mogelijk mijlen tussen moesten maken. NW 4-5, nog steeds wel golven, maar verder uit de kust werden deze wat minder. In 12 uur tijd hebben wij (geschat) 75,6 mijl afgelegd en zijn wij 3 maal overstag gegaan. Op dat moment hadden wij geen idee hoe de anderen het hadden gedaan en konden wij alleen maar hopen.
Ergens in de nacht donderdag werd besloten in de morgen van vrijdag nog een extra rak te varen om iets meer te zeilen en meer mogelijkheden te bieden voor de uitslag van de race. Voor de Jantje was dit helaas het einde van de race. Door een overweldigende hoeveelheid zeezieke mensen hebben zij in de morgen besloten meteen de haven aan te lopen.
Het tweede rak was een voor de winds gijp rak om 2 boeien en dan de finish. Helaas starten wij erg slecht, helemaal achter aan in het veld. Maar, de Tecla denderde door en heeft nog 3 schepen in kunnen halen voor de finish. De Hendrika Bartelds zette zichzelf vooruit door bij één ton zelfs 4 schepen voorbij te gijpen. 'S avonds hoorden wij dat wij de 6de plaats behaald hadden, niet slecht zo voor de wind! De HMS Urania behaadlde de eerste plaats. We eindigden die dag in Vlissingen en weer was er feest.
Op zaterdag was de wind op en hebben wij helaas alles op de motor moeten doen. Wel hebben we een mooie sail out gehouden en heeft een enkele inwoner van Vlissingen nog kunnen genieten van de langs zeilende traditionele schepen. Zonder hoop op meer wind hebben wij uiteindelijk de motor aangedaan en zijn om 01:00 uur in IJmuiden aangekomen.
Op zondag gingen wij om 11:00 uur gezamelijk door de sluis en lagen om 15:00 uur in Amsterdam aan de Java kade. De prijsuitreiking was in Odeon, waar wij in bussen heen vervoerd werden (goed geregeld organisatie!!). Eerst was er tijd voor een drankje en wat kletsen, met vooral veel speculatie over de uitslag. Er werd wat op schouders geklopt en grote verhalen gingen de ronde. Om 18:00 uur begon de prijsuitreiking. Naam na naam kwam voorbij. Concurrenten van ons werden genoemd en nog steeds bleef onze naam onuitgesproken. En toen uiteindelijk, de eerste plaats, de TECLA!!
Onze groep, en wij net zo hard, ging uit z'n dak! Samen het podium op, zoenen, schreeuwen, lol!! Wat een leuk einde van weer eens een geweldige race!
maandag, oktober 22, 2007
Winnaars 2007 race of the Classics Young Professionals
WE HEBBEN GEWONNEN!!!!!
Met een kleine voorsprong op de rest hebben wij de race of the classics 2007 gewonnen!!
Dit werd gister bekent gemaakt in cafe Odeon in Amsterdam.
Redelijk onverwacht werd ons team gister het podium op geroepen om de beker in ontvangst te nemen. Foto's volgen nog. Een uitgebreid verslag volgt ook nog, maar morgen vertrekken wij eerst naar Engeland voor onze laatste reis van het jaar.
groetjes de tecla crew!!
Met een kleine voorsprong op de rest hebben wij de race of the classics 2007 gewonnen!!
Dit werd gister bekent gemaakt in cafe Odeon in Amsterdam.
Redelijk onverwacht werd ons team gister het podium op geroepen om de beker in ontvangst te nemen. Foto's volgen nog. Een uitgebreid verslag volgt ook nog, maar morgen vertrekken wij eerst naar Engeland voor onze laatste reis van het jaar.
groetjes de tecla crew!!
zaterdag, oktober 20, 2007
Vlissingen - Ijmuiden
We liggen in Vlissingen en vertrekken vandaag naar Ijmuiden. Gister zijn wij 6de geeindigd in een korte etape. De uitslag van de nacht race is nog onbekend. Morgen rond de middag zijn we in Amsterdam en s'avonds is de prijs uitreiking.
Dekhand Jet
Dekhand Jet
donderdag, oktober 18, 2007
nieuwe start
De start is uitgesteld. Bij het uitvaren van de Maasmond bleek er een behoorlijke zeegang te staan die een leuke race onmogelijk maakte. Nog voor wij buiten waren (wij moesten
wachten op onderdelen van de gehuurde biertap..) werd de wedstrijd afgeblazen en konden wij (gelukkig wel onder zeil) weer terug naar de Veerhaven in Rotterdam.
Vanmorgen is er een moeilijke bespreking geweest. Er staat nog behoorlijk wat wind (6-7 beaufort) in de noordelijke districten die ervoor zorgen dat de zeegang hoog is (2-3 meter). Er is nu besloten om vandaag om 14:00 uur de haven te verlaten en met een afgaand tij de Maasmond uit te varen. Waar we heen gaan is nog onduidelijk, maar dat er gezeild gaat worden staat vast.
Later meer nieuws!
wachten op onderdelen van de gehuurde biertap..) werd de wedstrijd afgeblazen en konden wij (gelukkig wel onder zeil) weer terug naar de Veerhaven in Rotterdam.
Vanmorgen is er een moeilijke bespreking geweest. Er staat nog behoorlijk wat wind (6-7 beaufort) in de noordelijke districten die ervoor zorgen dat de zeegang hoog is (2-3 meter). Er is nu besloten om vandaag om 14:00 uur de haven te verlaten en met een afgaand tij de Maasmond uit te varen. Waar we heen gaan is nog onduidelijk, maar dat er gezeild gaat worden staat vast.
Later meer nieuws!
woensdag, oktober 17, 2007
Race of the Classics - Young professionals
We zijn nu onderweg naar de start die om 18 uur geplant is. Nog niet zeker waar we heen moeten vanwege windrichting en sterkte. De wind is NW met Bf 5-6 stoten tot 7.. In principe gaat de race naar Lowestoft, Engeland. Maar we wachten op een bericht of Lowestoft wel de eerste bestemming wordt want die ligt precies tegen de wind in.
Dekhand Jet
Dekhand Jet
dinsdag, oktober 02, 2007
IJsselmeer
Het is al weer een tijdje geleden sinds ons laatste bericht. Dus bij deze even een kort overzicht van de afgelopen tijd. De Tecla is weer terug in Enkhuizen en heeft tot nog toe bijna ieder weekend gevaren. Wij hebben wat tochtjes ingevallen voor andere schepen en hebben zo al drie weekenden en een “school uitje” gevaren. Tijdens het school uitje was er te veel wind, tijdens het daarop volgende weekend was er geen wind en tijdens het laatste weekend heeft het voor het eerst in tijden een dag lang alleen maar geregend! Maar toen hebben we wel erg mooi gezeild naar Medemblik!
Daarvoor hebben we nog 1 Oost Engeland reis gemaakt van Vlissingen naar Amsterdam. Helaas was de wind op de terugweg wat weinig, maar al met al een erg geslaagde en leuke week!
We zijn ondertussen nog erg druk met het opzetten van het individuele programma voor 2008. Hier is helaas wat vertraging ingekomen, omdat wij hierbij afhankelijk zijn van onze deelname aan een aantal Tall Ship races. Wij hopen zo spoedig mogelijk het programma bekent te kunnen maken.
Over 2 weken doen wij weer mee aan de Race of the Classics, deze keer met Young Professionals. Daar op volgend gaan wij voor de laatste keer dit jaar naar Engeland met een individuele reis, mis het niet als je nog even uit wilt waaien op de Tecla!
It has been a while since we last wrote anything. So I'll try to give a short update on the last few weeks. The Tecla is back in Enkhuizen and we have sailed almost every weekend since our return. We have taken over some trips of other ships (due to illness) and have already sailed three weekends and a school trip. During the school trip there was to much wind. The following weekend there was no wind. And last weekend it rained all day long for the first time this year. But we dit have a beautiful sailing trip to Medemblik!
Before all that we had one last trip to east England, from Vlissingen to Amsterdam. The wind left us when we where on our way back to Holland, but over all it was a beautifull and fun trip!
In the meanwhile we have been bussy constructing the individual program for 2008. We regret to say that we have met some delays. We are waiting on the ok for entering in the Tall Ship races for 2008, and this is taking more time then we thought. We hope to be back with more information soon!
In two weeks we will sail the Race of the Classics, this time with Young Professionals. The week after that we will set sail for east England once more, this is an individual trip and there are still some rooms availiable, last chance for a fresh breeze on the Tecla in 2007!
vrijdag, augustus 31, 2007
Mijlen na de race
Na de race kwamen de festiviteiten. Op vrijdag hadden wij de sail-in met nog meer grote Tall Ships als de Stad Amsterdam, de Mir, de Dar, de Eendracht en nog vele anderen.
Wij vertrokken vanuit Vlissingen en zijn de sail-in die vanuit Oostende vertrok tegemoed gevaren. Dit heeft nog aardig wat mooie plaatjes opgeleverd. Op zaterdag is onze race groep van boord gegaan. De avond ervoor hebben we een mooi afscheids- overwinningsfeestje gehouden en hebben wij een geweldige week op gepaste manier afgesloten.
Zondag was de Vlootschouw. Met blauwe lucht, een heerlijk zonnetje en een fris briesje, was ook dit een geslaagde dag.
Maandag hebben wij onze nieuwe groep aan boord genomen. Met als bestemming Engeland en eindhaven Vlissingen hadden wij aardig wat mijlen voor de boeg. Dinsdag morgen zijn wij vertrokken en woensdag hebben wij anker gegooid in een baai bij Mersea Island, een plaats waar je heel veel bijzondere Engelse bootjes kunt vinden.
Vanmorgen heel erg vroeg zijn wij Lowestoft binnen gelopen en morgen zetten wij weer zeil richting Vlissingen.
Wat een leuke tochten mogen wij toch maken!!
Groeten, Jet
After the race Vlissingen was filled with festivities. On Fryday we had a sail-in with a lot of Tall Ships like the Stad Amsterdam, the Mir, the Dar, the Eendracht and many more! The sail-in started from Oostende, as we where already in Vlissingen we set sail and met them halfway between Oostende and Vlissingen.
On Saturday our race group left the Tecla. We had a fun goodbye/victory party to end a fantastic week!
On Sunday we sailed a nother parade to end the festival weekend. The skye was blue, the sun was shining and with a fresh breeze we had a perfect day.
On Monday our new group came on board. On Tuesday we set sail for England, Mersea Island where we threw anchor on Wednesday. Early ths morning we arrived in Lowestoft and tomorrow we set sail for Vlissingen again.
These trips are so much fun!!
zondag, augustus 26, 2007
Tecla wint Race2sail
Door Rien Floris
De haringlogger Tecla waarmee jongeren vorige week de zeilrace Race2sail zeilden, blijkt te hebben gewonnen. Ofschoon de zeilrace op de laatste zeildag werd gestaakt wegens zwaar weer en averij van schepen blijkt de Tecla - die door deze krant werd gevolgd in de rubriek ‘Racen naar De Ruyter’ - de meeste zeemijlen te hebben afgelegd. Kortom champagne en een mooie prijs: een zilveren klipper en een seinvlag die nummer 1 betekent. Dat werd zaterdag bij het nationale Sail de Ruyter evenement in Vlissingen uitbundig gevierd door de bemanning.
Het schippersgezin van de Tecla - vader Jan, moeder Jannette, zoon Gijs en dochter Jet was verrast. ,,Onze monden vielen open. We hebben na berekening van de handicap 471 mijl gevaren met een gemiddelde snelheid van 4 knopen en nul strafpunten. Tijdens de vierdaagse zeilrace moeten volgens tevoren vastgestelde routes zoveel mogelijk mijlen worden afgelegd. ,,We dachten steeds dat we zouden verliezen van onze grote concurrent de Gallant, maar die heeft veel strafpunten gekregen. Zij zijn vierde en wij eerste’’, aldus schipper Gijs.
Jannette is trots op de groep met een mix van onder meer ‘probleemjongeren’ zeevaartschool en studenten. ,,Dit heeft de mensen in een week tijd echt dichter bij elkaar gebracht. Iedereen wil volgend jaar weer meevaren.’’
De haringlogger Tecla waarmee jongeren vorige week de zeilrace Race2sail zeilden, blijkt te hebben gewonnen. Ofschoon de zeilrace op de laatste zeildag werd gestaakt wegens zwaar weer en averij van schepen blijkt de Tecla - die door deze krant werd gevolgd in de rubriek ‘Racen naar De Ruyter’ - de meeste zeemijlen te hebben afgelegd. Kortom champagne en een mooie prijs: een zilveren klipper en een seinvlag die nummer 1 betekent. Dat werd zaterdag bij het nationale Sail de Ruyter evenement in Vlissingen uitbundig gevierd door de bemanning.
Het schippersgezin van de Tecla - vader Jan, moeder Jannette, zoon Gijs en dochter Jet was verrast. ,,Onze monden vielen open. We hebben na berekening van de handicap 471 mijl gevaren met een gemiddelde snelheid van 4 knopen en nul strafpunten. Tijdens de vierdaagse zeilrace moeten volgens tevoren vastgestelde routes zoveel mogelijk mijlen worden afgelegd. ,,We dachten steeds dat we zouden verliezen van onze grote concurrent de Gallant, maar die heeft veel strafpunten gekregen. Zij zijn vierde en wij eerste’’, aldus schipper Gijs.
Jannette is trots op de groep met een mix van onder meer ‘probleemjongeren’ zeevaartschool en studenten. ,,Dit heeft de mensen in een week tijd echt dichter bij elkaar gebracht. Iedereen wil volgend jaar weer meevaren.’’
donderdag, augustus 23, 2007
Cowboy Koos en de gelopen race
Dreun op de deur. Koos en Onno. Het is nog maar 23.00 uur, maar er ligt een boei
voor die we gaan ronden. En we moeten reven (zeil innemen) want er is veel wind.
Daar zijn wel twee wachten voor nodig.
All hands on dek. Tecla op oorlogssterkte. Veel 'hands' maken licht werk. Martin
is er speciaal zijn bed voor uitgekomen. Hij wil alles meemaken: "Dit is echt
kicken. Je moet er toch bij zijn als je leeft."
Martin is zeilinstructeur. Koos zeilt voor het eerst. "Maar ik wil zo nog een
week doorvaren. Dit is geweldig."
Jan achter het roer voor de boei. Jannette op het achterdek, Gijs op het voordek
en Jet overal. Zwepen de troepen op, maar het wil niet. We maken een klapgijp
waarbij de bakstag breekt. "Onze eerste klapgijp", roept Janette. Rap het
grootzeil naar beneden. En dan maar anders van koers veranderen, Jan denkt op de
fok, Gijs denkt op de bezaan. Veel kapiteins op een schip is wel eens lastig,
"We varen nu al heel lang achter elkaar samen We zitten te lang op elkaars
lip", zegt Jannette.
Het schip komt niet door de wind. Niet op de bakstag , niet op de fok. ,,Dit is
bijliggen, erg rustig, maar dat schiet niet op in een race", zegt Jan. Er wordt
gehesen, er wordt gestreken., We zweten als een otter van al dat gesjor. Een
douche wanneer komt er een douche?
En dan gaat de Tecla toch door de wind. Een nieuwe koers en nog meer wind. We
blazen over de zee. Golfhoogtes van een meter of vijf. Windkracht zeven. Koos
plakt er nog een wacht aan vast voor de lol. Hij zit stikvol adrenaline te
kicken achter het roer. "Ik heb het gevoel alsof ik een oceaanrace aan het
winnen ben."
Het schip stampt en dreunt. De Tecla bokt. Een eetbak van hond Nijske vliegt
over boord. Averij aan dek, maar ook weer averij in de keuken. Daar klinkt
tijdens de manoeuvres glasgerinkel. Weer een stel glazen kapot. Terwijl Jannette
iedereen steeds vraagt de afwas op te ruimen. Dat wordt weer glas vegen.
Naar bed na de wacht, maar dit is geen slapen. De haringlogger beukt in de
golven. Op aanraden van Jet mijn matras aan een kant omhoog gelegd met een jas
eronder. Maar het blijft rollen in de kooi.
Plots slaat om half acht de scheepsdiesel aan. Hm paniek? Zijn we
gediskwalificeerd, want je mag de motor niet gebruiken tijdens de race. Onno
brengt uitkomst: de race is om zes uur gestaakt. Te veel schepen kunnen bepaalde
boeien niet ronden en er zijn te veel problemen door het weer.
We laten Oostende voor wat het is en stomen met zeil op en motor aan naar
Vlissingen. Als kleine notendop tussen oceaanreuzen. Een race armer maar een
droom rijker. Zou Koos het weer doen? "Man als het aan mij ligt gaan we
vandaag nog door naar Calais. We hebben koekjes genoeg aan boord."
voor die we gaan ronden. En we moeten reven (zeil innemen) want er is veel wind.
Daar zijn wel twee wachten voor nodig.
All hands on dek. Tecla op oorlogssterkte. Veel 'hands' maken licht werk. Martin
is er speciaal zijn bed voor uitgekomen. Hij wil alles meemaken: "Dit is echt
kicken. Je moet er toch bij zijn als je leeft."
Martin is zeilinstructeur. Koos zeilt voor het eerst. "Maar ik wil zo nog een
week doorvaren. Dit is geweldig."
Jan achter het roer voor de boei. Jannette op het achterdek, Gijs op het voordek
en Jet overal. Zwepen de troepen op, maar het wil niet. We maken een klapgijp
waarbij de bakstag breekt. "Onze eerste klapgijp", roept Janette. Rap het
grootzeil naar beneden. En dan maar anders van koers veranderen, Jan denkt op de
fok, Gijs denkt op de bezaan. Veel kapiteins op een schip is wel eens lastig,
"We varen nu al heel lang achter elkaar samen We zitten te lang op elkaars
lip", zegt Jannette.
Het schip komt niet door de wind. Niet op de bakstag , niet op de fok. ,,Dit is
bijliggen, erg rustig, maar dat schiet niet op in een race", zegt Jan. Er wordt
gehesen, er wordt gestreken., We zweten als een otter van al dat gesjor. Een
douche wanneer komt er een douche?
En dan gaat de Tecla toch door de wind. Een nieuwe koers en nog meer wind. We
blazen over de zee. Golfhoogtes van een meter of vijf. Windkracht zeven. Koos
plakt er nog een wacht aan vast voor de lol. Hij zit stikvol adrenaline te
kicken achter het roer. "Ik heb het gevoel alsof ik een oceaanrace aan het
winnen ben."
Het schip stampt en dreunt. De Tecla bokt. Een eetbak van hond Nijske vliegt
over boord. Averij aan dek, maar ook weer averij in de keuken. Daar klinkt
tijdens de manoeuvres glasgerinkel. Weer een stel glazen kapot. Terwijl Jannette
iedereen steeds vraagt de afwas op te ruimen. Dat wordt weer glas vegen.
Naar bed na de wacht, maar dit is geen slapen. De haringlogger beukt in de
golven. Op aanraden van Jet mijn matras aan een kant omhoog gelegd met een jas
eronder. Maar het blijft rollen in de kooi.
Plots slaat om half acht de scheepsdiesel aan. Hm paniek? Zijn we
gediskwalificeerd, want je mag de motor niet gebruiken tijdens de race. Onno
brengt uitkomst: de race is om zes uur gestaakt. Te veel schepen kunnen bepaalde
boeien niet ronden en er zijn te veel problemen door het weer.
We laten Oostende voor wat het is en stomen met zeil op en motor aan naar
Vlissingen. Als kleine notendop tussen oceaanreuzen. Een race armer maar een
droom rijker. Zou Koos het weer doen? "Man als het aan mij ligt gaan we
vandaag nog door naar Calais. We hebben koekjes genoeg aan boord."
woensdag, augustus 22, 2007
De val van de maagd
"Knal", klinkt het ergens op het voordek in de stikdonkere nacht. De val van het
topzeil van het grootzeil blijkt geknapt. Nu moet razendsnel het topzeil van
boven het grootzeil naar beneden. Hoe het schip ook slingert, want we hebben een
stevig vaartje. Sjorren met man en macht. En ook het topzeil van de bezaan
(boven het achterschip) moet nu naar beneden. Want we naderen een boei en moeten
overstag.
Met twee jassen en een fleece wordt het nu opeens toch wel warm. Sjorren, rukken
zweten en overeind zien te blijven. Mirjam en Rik doen hun best. We krijgen hier
aan boord spieren als kabeltouwen.
De rode ploeg is deze nacht wat uitgedund. Wij vonden de chili heerlijk. Kelly
en Jasper hebben gevoeligere magen. En als Rik dan aan het begin van de wacht
rond middernacht nog vrolijk een bordje opwarmt duiken ze met witte gezichten
hun kooi weer in. Ik concurreer met 'pilletjesdealer' Koos en raak twee
zeeziektepilletjes kwijt. Zelf gelukkig nog steeds kotsvrij.
Concurrent de Lot ook in de race informeert via de radio bij de wedstrijdleiding
of ze mogen motoren naar de Engelse kust. Alle dertig kids aan boord blijken
zeeziek. Later op de dag vallen ze compleet uit.
Wij zijn dan wel uitgedund door de zeeziekte, maar we redden het.
Zeevaartschoolleerling Rik, Mirjam met haar marinepapa en Ashwin aan het roer.
Over de radio klinkt plots marineschip de Johan de Witt. "Dat is mijn papa, hij
is onderweg naar Noorwegen", roept Mirjam enthousiast. Ze is bezig met hbo
bouwkunde, maar denkt inmiddels serieus aan een marinecarriere.
Vastberaden aan het roer, enthousiast in de touwen. Een adelborst in spe. De
trip met de Tecla lijkt haar nog meer over te halen.
Schipper Jet legt de betekenis van de naam 'Tecla' uit. Blijkt een gelovige
maagd te zijn geweest die drie maal vanwege haar religie ter dood werd
veroordeeld. Maar wonderbaarlijk ontsnapte de maagd steeds aan het doodsvonnis.
Een regenbui die de brandstapel bluste, dat soort "wonderen". "En drie maal is
scheepsrecht dus het is een prima naam voor ons schip", zegt Jet.
De nacht brengt de Grote Beer, een lichtende zee en ontboezemingen over
scheidingen van ouders en wat dat met de jongeren doet. En de nacht brengt wind.
Volop. We gaan overstag bij Engeland en koersen weer terug richting Nederland.
Weer een 'klappie' en nog maar een keer richting Thames.
Jasper is 's morgens na een pilletje en een cola weer monter aan dek. Tracteert
het publiek op het achterdek samen met Onno op onvervalst Hollands Lied. Van
Kortjakje tot Laura, Lief klein konijntje en busje komt zo. Met wat
wattenbaarden op kunnen we zo naar een Shantykorenfestival. Of Shanty karaoke.
Dat wordt een nieuw gat in de markt. Woensdag door naar de finish voor Oostende.
topzeil van het grootzeil blijkt geknapt. Nu moet razendsnel het topzeil van
boven het grootzeil naar beneden. Hoe het schip ook slingert, want we hebben een
stevig vaartje. Sjorren met man en macht. En ook het topzeil van de bezaan
(boven het achterschip) moet nu naar beneden. Want we naderen een boei en moeten
overstag.
Met twee jassen en een fleece wordt het nu opeens toch wel warm. Sjorren, rukken
zweten en overeind zien te blijven. Mirjam en Rik doen hun best. We krijgen hier
aan boord spieren als kabeltouwen.
De rode ploeg is deze nacht wat uitgedund. Wij vonden de chili heerlijk. Kelly
en Jasper hebben gevoeligere magen. En als Rik dan aan het begin van de wacht
rond middernacht nog vrolijk een bordje opwarmt duiken ze met witte gezichten
hun kooi weer in. Ik concurreer met 'pilletjesdealer' Koos en raak twee
zeeziektepilletjes kwijt. Zelf gelukkig nog steeds kotsvrij.
Concurrent de Lot ook in de race informeert via de radio bij de wedstrijdleiding
of ze mogen motoren naar de Engelse kust. Alle dertig kids aan boord blijken
zeeziek. Later op de dag vallen ze compleet uit.
Wij zijn dan wel uitgedund door de zeeziekte, maar we redden het.
Zeevaartschoolleerling Rik, Mirjam met haar marinepapa en Ashwin aan het roer.
Over de radio klinkt plots marineschip de Johan de Witt. "Dat is mijn papa, hij
is onderweg naar Noorwegen", roept Mirjam enthousiast. Ze is bezig met hbo
bouwkunde, maar denkt inmiddels serieus aan een marinecarriere.
Vastberaden aan het roer, enthousiast in de touwen. Een adelborst in spe. De
trip met de Tecla lijkt haar nog meer over te halen.
Schipper Jet legt de betekenis van de naam 'Tecla' uit. Blijkt een gelovige
maagd te zijn geweest die drie maal vanwege haar religie ter dood werd
veroordeeld. Maar wonderbaarlijk ontsnapte de maagd steeds aan het doodsvonnis.
Een regenbui die de brandstapel bluste, dat soort "wonderen". "En drie maal is
scheepsrecht dus het is een prima naam voor ons schip", zegt Jet.
De nacht brengt de Grote Beer, een lichtende zee en ontboezemingen over
scheidingen van ouders en wat dat met de jongeren doet. En de nacht brengt wind.
Volop. We gaan overstag bij Engeland en koersen weer terug richting Nederland.
Weer een 'klappie' en nog maar een keer richting Thames.
Jasper is 's morgens na een pilletje en een cola weer monter aan dek. Tracteert
het publiek op het achterdek samen met Onno op onvervalst Hollands Lied. Van
Kortjakje tot Laura, Lief klein konijntje en busje komt zo. Met wat
wattenbaarden op kunnen we zo naar een Shantykorenfestival. Of Shanty karaoke.
Dat wordt een nieuw gat in de markt. Woensdag door naar de finish voor Oostende.
maandag, augustus 20, 2007
Heavy metal en pilletjes 'dealen'
'Rekekkedengkedengklingklong', heavy metal als wekker. Echte zware metaal. De
ankerketting slaat dat het een lust is als het anker wordt binnengehaald.
Iedereen wakker. Er is wind. We kunnen weer zeilen. Da's mooi!
De wind was zo ingezakt dat we maar voor anker waren gaan liggen, anders zou de
stroom langs de Nederlandse kust ons alleen maar hebben teruggezet naar waar we waren
begonnen. Zeilen werden binnengehaald om te voorkomen dat ze door het heen en weer
slingeren zouden scheuren. Rare krachten op zo'n schip. Voor anker gaan, brengt
vroeg in de avond ook tijd om te zwemmen. Caspar - inmiddels omgedoopt tot
'Ghandi' want hij zou best een carrière als wereldverbeteraar willen, volgens
zijn vriend Jasper - duikt vanaf de reling. Koos, Jasper en Suzanna ook.
Jet leert ons intussen paalsteken en andere handige knopen. "Het slangetje in de
vijver naar het eilandje bij het boompje", moet een ezelsbruggetje zijn om de
knoop te onthouden. "Wat je toch met al die verschillende knopen moet", wil
Jasper weten. Jet: "Ik denk dat vroeger ieder schip zijn eigen knopen ontwikkelde
en dat het er daardoor zoveel zijn. We hebben een heel dik knopenboek aan boord.
In feite gebruik je er maar tien. Het gaat er vooral om om efficiënt
iets vast te maken en ook snel weer los te trekken.". Dobberend de nacht in.
'Rekekkedengkedengklingklong' kondigt aan dat we weer gaan varen. De rode ploeg draait zich nog even om. We moeten pas om
middernacht aan dek verschijnen. En als dat gebeurt klinkt er weer 'Rekekkedengkedengklingklong'. De muziek op de mobiel van Kelly. Wordt niet gewaardeerd door schipper Gijs. "Muziek uit", beveelt Gijs. "Ik zeg het maar één keer." Later sluiten Gijs en Kelly een compromis. Het laatste half uur van de wacht mag de muziek aan.
Kelly vaart voor de tweede keer mee met Race2sail. Ze heeft als meid uit Den
Helder wel wat met varen en marine. Wil als het even kan een opleiding
elektrotechniek doen en dan aan de slag in de marinewerkplaatsen.
's Nachts varen is wel kicken, vindt Jasper. We zeilen richting Engeland. Om de
beurt als roerganger aan het roer. Een oog op het kompas om de koers te volgen.
Her en der toch nog een zee van lichtjes van knipperende boeien om de weg te
wijzen, boorplatformen en schepen die voor anker liggen of aan het vissen of
baggeren zijn. We proberen de Gallant er uit te varen, maar dan zakt de wind
weer wat in.
Om half vijf 's nachts, eh 's morgens, naar bed en voor de volgende middagwacht
er weer uit. Vol goede moed met windje vier vliegen we over zee tot de wind
wegzakt en we weer dobberen op de deining. Dikke deining die wat van de maag
vergt. Koos die goed zeeziektepillen heeft ingekocht, lijkt wel even de lokale
drugsdealer: "Heb je nog een pilletje?"
ankerketting slaat dat het een lust is als het anker wordt binnengehaald.
Iedereen wakker. Er is wind. We kunnen weer zeilen. Da's mooi!
De wind was zo ingezakt dat we maar voor anker waren gaan liggen, anders zou de
stroom langs de Nederlandse kust ons alleen maar hebben teruggezet naar waar we waren
begonnen. Zeilen werden binnengehaald om te voorkomen dat ze door het heen en weer
slingeren zouden scheuren. Rare krachten op zo'n schip. Voor anker gaan, brengt
vroeg in de avond ook tijd om te zwemmen. Caspar - inmiddels omgedoopt tot
'Ghandi' want hij zou best een carrière als wereldverbeteraar willen, volgens
zijn vriend Jasper - duikt vanaf de reling. Koos, Jasper en Suzanna ook.
Jet leert ons intussen paalsteken en andere handige knopen. "Het slangetje in de
vijver naar het eilandje bij het boompje", moet een ezelsbruggetje zijn om de
knoop te onthouden. "Wat je toch met al die verschillende knopen moet", wil
Jasper weten. Jet: "Ik denk dat vroeger ieder schip zijn eigen knopen ontwikkelde
en dat het er daardoor zoveel zijn. We hebben een heel dik knopenboek aan boord.
In feite gebruik je er maar tien. Het gaat er vooral om om efficiënt
iets vast te maken en ook snel weer los te trekken.". Dobberend de nacht in.
'Rekekkedengkedengklingklong' kondigt aan dat we weer gaan varen. De rode ploeg draait zich nog even om. We moeten pas om
middernacht aan dek verschijnen. En als dat gebeurt klinkt er weer 'Rekekkedengkedengklingklong'. De muziek op de mobiel van Kelly. Wordt niet gewaardeerd door schipper Gijs. "Muziek uit", beveelt Gijs. "Ik zeg het maar één keer." Later sluiten Gijs en Kelly een compromis. Het laatste half uur van de wacht mag de muziek aan.
Kelly vaart voor de tweede keer mee met Race2sail. Ze heeft als meid uit Den
Helder wel wat met varen en marine. Wil als het even kan een opleiding
elektrotechniek doen en dan aan de slag in de marinewerkplaatsen.
's Nachts varen is wel kicken, vindt Jasper. We zeilen richting Engeland. Om de
beurt als roerganger aan het roer. Een oog op het kompas om de koers te volgen.
Her en der toch nog een zee van lichtjes van knipperende boeien om de weg te
wijzen, boorplatformen en schepen die voor anker liggen of aan het vissen of
baggeren zijn. We proberen de Gallant er uit te varen, maar dan zakt de wind
weer wat in.
Om half vijf 's nachts, eh 's morgens, naar bed en voor de volgende middagwacht
er weer uit. Vol goede moed met windje vier vliegen we over zee tot de wind
wegzakt en we weer dobberen op de deining. Dikke deining die wat van de maag
vergt. Koos die goed zeeziektepillen heeft ingekocht, lijkt wel even de lokale
drugsdealer: "Heb je nog een pilletje?"
zondag, augustus 19, 2007
Van de Shanty naar de boboparade
Carbidknallen van onze Russische buurman de "Shtandart" die doet alsof hij
kanonnen afvuurt bij de start. Scheepshond Nijske bibbert er een paar uur later
nog van. De Friese stabij heeft het niet zo op vuurwerk.
En de rest van de bemanning heeft het niet zo op de Shanty-cd die 's morgens om
acht uur al keihard op de kade wordt gedraaid door mannen met baarden. "Shanty
is voor oude mannen die nog nooit hebben gezeild. Die krijgen engtevrees als ze
aan boord van een schip komen", zegt schipper Jannette Sluik.
De Tecla is een familieschip. Moeder Jannette Sluik, vader Jan Bouwman en zoon
Gijs en dochter Jet. Ze wonen in Winkel en hebben Enkhuizen als thuishaven voor
de Tecla. Met nu een gemengde bemanning aan boord van Zeeland tot Den Helder.
Maar ook van studenten aan de TU tot jongeren die na schoolproblemen via een
reintegratiebureau op weg worden geholpen. Dat leidt tot leuke discussies over
het laatste boek wat je hebt gelezen. Ferron: "Je kan wel leuk met je mond
praten, maar als je iets wilt maken, zul je het toch met je handen moeten
doen."
En Caspar heeft zijn eigen levensmotto: "Ik ben een nietsnut. Lol maken is
belangrijker dan een diploma." Al is hij nu toch maar weer met de havo
begonnen.
Jannette mixt de bemanning in een rode, blauwe en witte ploeg. Vriendschappen
worden opgebroken om nieuwe vrienden te leren kennen, is haar filosofie.
Ik zit in de rode ploeg. Wachtlopen van 24.00 tot 04.00 en van 12.00 tot 16.00.
Als laatste schip verlaten we de Helderse kade. Blij dat de shanty daar blijft.
Maar eerst de sluis uit. Op naar de Parade of Sail voor Den Helder. "De
boboparade", zegt Jan. Want aan boord van een schip zitten de sponsors van de
meevarende jongeren. Als groet strijken we de fok voor het schip. De "yell"
over admiraal Michiel de Ruyter die zou worden geroepen voor de sponsors komt er
niet zo uit. Jasper brult: "Sponsors bedankt!"
Nog een ererondje voor het gewone volk op de kade en op naar zee. Daar moeten we
via een aantal vaste lijnen (rakken) zo veel mogelijk mijlen varen. Alles
volgens vaste regels en patronen. Al ronden de mannen van de marine met de
fraaie Urania een boei verkeerd, denkt De Tecla. Dus discussie op de radio.
"Volgens mij ging het keurig", zegt de Urania. De strijd is begonnen.
We zetten koers richting Noordzee. Beetje dobberend, want het is nog wachten op
wind. Jasper had wat meer sensatie verwacht van de race. Hij legt uit verveling
een spelletje patience in de messroom. De Tecla dweilt op de deining. De eerste
zeezieke wordt genoteerd. Even met een pilletje naar de hut.
kanonnen afvuurt bij de start. Scheepshond Nijske bibbert er een paar uur later
nog van. De Friese stabij heeft het niet zo op vuurwerk.
En de rest van de bemanning heeft het niet zo op de Shanty-cd die 's morgens om
acht uur al keihard op de kade wordt gedraaid door mannen met baarden. "Shanty
is voor oude mannen die nog nooit hebben gezeild. Die krijgen engtevrees als ze
aan boord van een schip komen", zegt schipper Jannette Sluik.
De Tecla is een familieschip. Moeder Jannette Sluik, vader Jan Bouwman en zoon
Gijs en dochter Jet. Ze wonen in Winkel en hebben Enkhuizen als thuishaven voor
de Tecla. Met nu een gemengde bemanning aan boord van Zeeland tot Den Helder.
Maar ook van studenten aan de TU tot jongeren die na schoolproblemen via een
reintegratiebureau op weg worden geholpen. Dat leidt tot leuke discussies over
het laatste boek wat je hebt gelezen. Ferron: "Je kan wel leuk met je mond
praten, maar als je iets wilt maken, zul je het toch met je handen moeten
doen."
En Caspar heeft zijn eigen levensmotto: "Ik ben een nietsnut. Lol maken is
belangrijker dan een diploma." Al is hij nu toch maar weer met de havo
begonnen.
Jannette mixt de bemanning in een rode, blauwe en witte ploeg. Vriendschappen
worden opgebroken om nieuwe vrienden te leren kennen, is haar filosofie.
Ik zit in de rode ploeg. Wachtlopen van 24.00 tot 04.00 en van 12.00 tot 16.00.
Als laatste schip verlaten we de Helderse kade. Blij dat de shanty daar blijft.
Maar eerst de sluis uit. Op naar de Parade of Sail voor Den Helder. "De
boboparade", zegt Jan. Want aan boord van een schip zitten de sponsors van de
meevarende jongeren. Als groet strijken we de fok voor het schip. De "yell"
over admiraal Michiel de Ruyter die zou worden geroepen voor de sponsors komt er
niet zo uit. Jasper brult: "Sponsors bedankt!"
Nog een ererondje voor het gewone volk op de kade en op naar zee. Daar moeten we
via een aantal vaste lijnen (rakken) zo veel mogelijk mijlen varen. Alles
volgens vaste regels en patronen. Al ronden de mannen van de marine met de
fraaie Urania een boei verkeerd, denkt De Tecla. Dus discussie op de radio.
"Volgens mij ging het keurig", zegt de Urania. De strijd is begonnen.
We zetten koers richting Noordzee. Beetje dobberend, want het is nog wachten op
wind. Jasper had wat meer sensatie verwacht van de race. Hij legt uit verveling
een spelletje patience in de messroom. De Tecla dweilt op de deining. De eerste
zeezieke wordt genoteerd. Even met een pilletje naar de hut.
woensdag, augustus 15, 2007
Tecla weer in Nederland
De Tecla is sinds gister morgen weer op Nederlands water!
Vanuit Ramsgate zijn we in ongeveer 24 uur naar Amsterdam gezeild. Om 12:30 meerden wij af aan de Javakade in Amsterdam.
Vanmorgen zijn wij om 6 uur weer vertrokken en trekken wij nog een stukje noordelijker. Misschien gaan wij nog voor een bliksem bezoek naar Terschelling, uiteraard afhankelijk van wind en getijde.
Goed om weer terug te zijn!
Yesterday the Tecla arrived on Dutch waters!
From Ramsgate we sailed to Amsterdam in about 24 hours. At 12:30 we moored allong the Javakade in Amsterdam.
This morning we left at 6 o´clock to go a bit more north. We might visit Terschelling, but this all depends on wind and tides.
Good to be back!
Vanuit Ramsgate zijn we in ongeveer 24 uur naar Amsterdam gezeild. Om 12:30 meerden wij af aan de Javakade in Amsterdam.
Vanmorgen zijn wij om 6 uur weer vertrokken en trekken wij nog een stukje noordelijker. Misschien gaan wij nog voor een bliksem bezoek naar Terschelling, uiteraard afhankelijk van wind en getijde.
Goed om weer terug te zijn!
Yesterday the Tecla arrived on Dutch waters!
From Ramsgate we sailed to Amsterdam in about 24 hours. At 12:30 we moored allong the Javakade in Amsterdam.
This morning we left at 6 o´clock to go a bit more north. We might visit Terschelling, but this all depends on wind and tides.
Good to be back!
zondag, augustus 12, 2007
Portsmouth - Den Helder
De Tecla is weer onderweg naar Nederland. Van Portsmouth waar gisteren de gasten aan boord zijn gekomen, voert de koers ons naar de Franse kust, naar een stad genaamd Fecamp
De vooruitzichten voor deze week zijn redelijk goed. De verwachting is dat de wind met ons mee draait en een deel van de reis voor halve wind zorgt. Laten we het hopen!
Fecamp lang, lang geleden (Fecamp long, long ago)
The Tecla is on her way back to Holland. Yesterday our guests arrived and boarded in Portsmouth. Our course will take us to the French coast first, to a town called Fecamp. De prospects for this week are reasonably good. It is expected that the winds will turn with us and will provide some nice sailing winds. Lets hope so!
De vooruitzichten voor deze week zijn redelijk goed. De verwachting is dat de wind met ons mee draait en een deel van de reis voor halve wind zorgt. Laten we het hopen!
Fecamp lang, lang geleden (Fecamp long, long ago)The Tecla is on her way back to Holland. Yesterday our guests arrived and boarded in Portsmouth. Our course will take us to the French coast first, to a town called Fecamp. De prospects for this week are reasonably good. It is expected that the winds will turn with us and will provide some nice sailing winds. Lets hope so!
maandag, juli 30, 2007
zondag, juli 29, 2007
Tecla in Wales
We zijn weer onderweg.
Op dinsdag zijn wij van Portishead naar Penarth gegaan. Een haven vlak onder de hoofdstad van Wales, Cardiff. Hier hebben wij een aantal erg mooie dagen door gebracht. Onderstaande is een foto die wij ontvangen hebben van de havenmeester na ons verblijf. (onzichtbaar door technische redenen, zijn er mee bezig)
In Portishead hebben wij vorige week onverwacht leuk bezoek gehad. 2 afgevaardigden van een evenement in Bristol nodigden ons uit om het volgende weekend (27-28-29 juli) het evenement bij te wonen. Het EDF Energy Bristol Harbour Festival. Aangezien er veel harde wind werd voorspeld voor deze week hebben wij toen besloten in het Bristol Channel te blijven en het evenement te bezoeken.
Op vrijdag morgen (ofwel donderdag nacht) kregen wij een loods aan boord die ons het hele stuk naar de havens van Bristol zou begeleiden. Met een aardige zeegang kwam de loods via het want aan boord en voeren wij de nacht in. Bij daglicht voeren wij de rivier op die leidt naar Bristol en rond 7 uur lagen wij in de haven, samen met nog vele andere schepen van alle soorten en maken klaar voor het festival.
Het festival is inmiddels al bijna voorbij en wij verlaten Bristol vanavond. Het was geweldig hier en wij hopen dat we volgend jaar weer aanwezig kunnen zijn op het festival.
We are on our way again.
On Tuesday we left Portishead and went to Penarth. This is a harbour just below the capital of Wales, Cardiff. We spend a few nice days here. Above is a picture of the Tecla taken by the Harbour authorities during our stay.
Last week when we were still in Portishead we got an invitation to visit the harbour festival in Bristol that upcoming weekend (27-28-29 July). The weather forecast said strong winds on the south side of England, so we decided to stay in the Bristol Channel and visit the festival in Bristol. (Picture not visible due to technical resons, hope to fix this today)
On Friday morning (or Thursday night) we took a pilot on board who would accompany and guide us up the channel and river all the way to Bristol. At dawn we sailed up the river and at about 7 o’clock we were moored alongside a quay.
The Festival is almost over now, we will be leaving this evening. It has been beautiful. We really hoop to visit the festival again next year.
Op dinsdag zijn wij van Portishead naar Penarth gegaan. Een haven vlak onder de hoofdstad van Wales, Cardiff. Hier hebben wij een aantal erg mooie dagen door gebracht. Onderstaande is een foto die wij ontvangen hebben van de havenmeester na ons verblijf. (onzichtbaar door technische redenen, zijn er mee bezig)
In Portishead hebben wij vorige week onverwacht leuk bezoek gehad. 2 afgevaardigden van een evenement in Bristol nodigden ons uit om het volgende weekend (27-28-29 juli) het evenement bij te wonen. Het EDF Energy Bristol Harbour Festival. Aangezien er veel harde wind werd voorspeld voor deze week hebben wij toen besloten in het Bristol Channel te blijven en het evenement te bezoeken.
Op vrijdag morgen (ofwel donderdag nacht) kregen wij een loods aan boord die ons het hele stuk naar de havens van Bristol zou begeleiden. Met een aardige zeegang kwam de loods via het want aan boord en voeren wij de nacht in. Bij daglicht voeren wij de rivier op die leidt naar Bristol en rond 7 uur lagen wij in de haven, samen met nog vele andere schepen van alle soorten en maken klaar voor het festival.
Het festival is inmiddels al bijna voorbij en wij verlaten Bristol vanavond. Het was geweldig hier en wij hopen dat we volgend jaar weer aanwezig kunnen zijn op het festival.
We are on our way again.
On Tuesday we left Portishead and went to Penarth. This is a harbour just below the capital of Wales, Cardiff. We spend a few nice days here. Above is a picture of the Tecla taken by the Harbour authorities during our stay.
Last week when we were still in Portishead we got an invitation to visit the harbour festival in Bristol that upcoming weekend (27-28-29 July). The weather forecast said strong winds on the south side of England, so we decided to stay in the Bristol Channel and visit the festival in Bristol. (Picture not visible due to technical resons, hope to fix this today)
On Friday morning (or Thursday night) we took a pilot on board who would accompany and guide us up the channel and river all the way to Bristol. At dawn we sailed up the river and at about 7 o’clock we were moored alongside a quay.
The Festival is almost over now, we will be leaving this evening. It has been beautiful. We really hoop to visit the festival again next year.
zaterdag, juli 21, 2007
Bristol Channel
We zijn in Portishead, een plaatsje iets ten zuiden van Bristol en zullen hier waarschijnlijk blijven tot we de volgende groep aan boord hebben. Newport is een al te commerciele haven met bijzonder veel grote industriele vaart. De jachthavens in deze omgeving lijken veelal te klein en tussen de olietankers is het allemaal wat te groot voor de Tecla. De keuze is dus uiteindelijk gevallen op Portishead.
We liggen in een marina die je binnen vaart via een sluis van 40 bij 7.7 meter (de Tecla is met kluiverboom 38 bij 6.6 meter..) en liggen gelukkig buiten het bereik van het getij. Met springtijd (bij volle en geen maan) is het verval (de hoeveelheid water die weg gaat) zo'n 12 meter!!
De reis hierheen is erg mooi geweest. We hebben wat nachtjes door moeten varen om voor het tij uit te blijven varen, maar hebben weer een bijzondere zee verkent. De Ierse zee.
We hebben een korte tussen stop gemaakt in Ierland in Redbay en zijn daarna meteen doorgevaren naar Milford haven, een haven aan het begin van het Bristol channel. Hier hebben wij anderhalve dag voor anker gelegen en zijn toen door gegaan naar Portishead.
Nu inkopen doen, boot schoonmaken, reisvoorbereiden etc etc etc.
We are currently in Portishead where we intent to wait for our new group. This seemed a more apropriate harbour as Newport has a big commercial harbour, but not a lot of room for smaller vessels. The marina's here are a bit to small for the Tecla and the commercial harbours with all the oiltankers are a bit to big for a vessel like the Tecla. So we ended up in Portishead.
Now we are in a marina sheltered from the sea with a lock which is 40 meters long and 7.7 meters wide. The Tecla is 38 meters (with boom) long and 6.6 meters wide.. But we are in and do not have to worry about the tidel difference which is, at the most, about 12 meters.
Our trip here was very beautiful. We crossed the Irish sea, visited Ireland for one night in Red Bay and then went on to Milfort. We stayed there for 2 nights and now we are in Portishead.
Now it is time to do some shopping, clean up the boat and prepair for our new trip!
fair winds and royals all the way,
Jet
We liggen in een marina die je binnen vaart via een sluis van 40 bij 7.7 meter (de Tecla is met kluiverboom 38 bij 6.6 meter..) en liggen gelukkig buiten het bereik van het getij. Met springtijd (bij volle en geen maan) is het verval (de hoeveelheid water die weg gaat) zo'n 12 meter!!
De reis hierheen is erg mooi geweest. We hebben wat nachtjes door moeten varen om voor het tij uit te blijven varen, maar hebben weer een bijzondere zee verkent. De Ierse zee.
We hebben een korte tussen stop gemaakt in Ierland in Redbay en zijn daarna meteen doorgevaren naar Milford haven, een haven aan het begin van het Bristol channel. Hier hebben wij anderhalve dag voor anker gelegen en zijn toen door gegaan naar Portishead.
Nu inkopen doen, boot schoonmaken, reisvoorbereiden etc etc etc.
We are currently in Portishead where we intent to wait for our new group. This seemed a more apropriate harbour as Newport has a big commercial harbour, but not a lot of room for smaller vessels. The marina's here are a bit to small for the Tecla and the commercial harbours with all the oiltankers are a bit to big for a vessel like the Tecla. So we ended up in Portishead.
Now we are in a marina sheltered from the sea with a lock which is 40 meters long and 7.7 meters wide. The Tecla is 38 meters (with boom) long and 6.6 meters wide.. But we are in and do not have to worry about the tidel difference which is, at the most, about 12 meters.
Our trip here was very beautiful. We crossed the Irish sea, visited Ireland for one night in Red Bay and then went on to Milfort. We stayed there for 2 nights and now we are in Portishead.
Now it is time to do some shopping, clean up the boat and prepair for our new trip!
fair winds and royals all the way,
Jet
zaterdag, juli 07, 2007
Caladonian Canal
Wij zijn op vrijdag avond (08-06-07)de baai bij Inverness binnen gevaren en hebben zo'n 2 mijl voor de sluisingang het anker er in gegooid. Bij het begin van mijn ankerwacht begon het een beetje te misten en aan het einde van de wacht zag je alleen nog maar vage schimmen aan de kant, waar eerder een haven met lichtjes was. Het was ijzig koud en de vlaagjes wind drongen door alle lagen kleding heen.
De volgende morgen vertrokken wij rond 8 uur richting de eerste sluis van het Caladonian Canal. Om hier te komen moesten wij echter eerst onder een brug door, een dichte brug. Deze was weliswaar zo'n 28 meter hoog, toch was het even goed kijken toen wij er met onze (ongeveer) 23 meter onder door voeren. Maar geen probleem en opgelucht kwamen wij bij de sluis aan.
Bij de eerste sluis voor, stond een stroming als bij Vlieland en met deze sluis gingen wij meteen een heel eind omhoog.
Meteen daarna was een draaibrug waar normaal gesproken een kleine trein overheen reed en meteen weer een sluis. Na deze sluis kwam een dorpje, een draaibrug en een trapsluis van 4 sluizen achter elkaar.
Voor ons waren wat jachtjes, dus wij moesten even wachten en toen wij in de vierde sluis waren, was het middagpauze. Het Caledonian Canal kon bij ons als niet meer stuk. Bij iedere sluis staan mensen te wachten om touwtjes aan te pakken, er staan mensen foto's van ons te nemen en iedereen komt even vragen waar we nou vandaan komen en waar we heen gaan. Aan het einde van de lunchpauze komt een pasgetrouwd stel uit een auto stappen. De butler en de fotograaf rennen achter hen aan en op het laatst trekt de fotograaf een sprintje in onze richting om te vragen of ze misschien wat foto's bij ons aan boord mogen maken. TUURLIJK! Dame met rok en hakschoenen aan boord, heer met kilt en wijn glazen struikelend over de touwen, maar een onvergetelijke dag en bijzondere foto's om het af te maken.
Na deze sluizen volgen wat kanalen met geweldige uitzichten. Groene velden, bosjes in de bloei en bergen die een verre horizon verbergen. Het voelt wat raar om zo rond te varen in het midden van een landschap. We gaan door nog twee sluisjes op plaatsen waar je denkt dat bosnimfen en kabouters echt bestaan en komen dan op Loch Ness. We hadden de hele weg al op de motor gevaren en wilden het liefst het meer over zeilen. Met de wind in de rug zetten wij grootzeil en fok en dreven tussen de bergen door. Met de honden op de uitkijkt naar Nessie en wij bezig met kastelen bekijken en luchten te bewonderen was de eerste dag al snel ten einde. Aan het einde van de avond waren wij in Fort Augustus, waar wij die nacht zouden blijven. De sluizen draaien slechts tussen 08:00 en 17:30 uur.
De volgende dag waren wij als eerste aan de beurt en gingen om 8:20 de eerste van 7 sluizen in. Ondertussen werd er ontbijt gehaald (Schotse 'pies' en zoetigheid). Na deze sluizen volgde weer een kanaal en na nog wat sluizen volgde het volgende Loch, Loch Oich. Wij waren het er allemaal over eens dat wij dit Loch misschien nog wel mooier vonden dan Loch Ness. Er waren kleine eilandjes in het midden van het loch en inhammen waar half vergane bootjes lagen te wachten op de eeuwigheid. Na dit loch gingen we met de sluisjes weer naar beneden.
Helaas waren we net te laat voor de laatste sluis bij Fort William en hebben wij de volgende dag het grootste sluizen complex gehad. Op dag drie gingen wij met Neptunes staircase 8 sluizen achter elkaar naar beneden. Inmiddels hadden wij een geweldige routine ontwikkeld en waren er vliegensvlug door heen. De laatste sluis bracht ons weer op zoutwater en tussen alle eilandjes door bereikten wij aan het einde van de middag Oban.
On Friday evening (08-06-07) we entered the bay of Inverness where we threw anchor about 2 miles from the first lock of the Caledonian Canal. During my watch mist set up and within less then an hour the shore had disappeared. Ice cold air came along which could freeze your bones and no clothing could keep out the little breeze that sometimes set up.
In the morning the mist had gone and we set out for the canal. First we had to pass under a bridge of 28 meters high. Then there was the first lock with a current in front of it like the current in front of the harbour of Vlieland. But without any difficulties we entered the lock and with this lock we entered the adventure of the Caledonian Canal.
We proceeded through various locks and bridges. One of the locks went up 4 stairs and left us sitting in the fourth while the lockkeepers had their lunch. During lunchtime a newlywed couple came along with their Butler and photographer. The photographer asked whether it was possible to take some shots on board of the Tecla. SURE!! Lady with dress and high heels, man with kilt and champagne glasses and the photographer with camera and lenses, they all tumbled on board nearly tripping over the ropes, but leaving with beautiful pictures!
After the lock we went through miles of canal with beautiful scenery on both sides. The river ness on one side and mountains on the other side and lots of green and yellow on both sides. After two more locks, where ferry tails came to live and leprechauns still roamed around, we entered Loch Ness. After days of just sailing by motor we decided we wanted to sail over the Loch by wind force. With the wind on the aft, mainsail, topsail and foresail and no hurry because we could never make it to the next lock in time, we enjoyed the silence and the scenery while the dogs where on look out for Nessy!
We stayed the night in Fort Augustus and went up first in the next lock, 7 steps this time! It all went very fast with help from the lockkeepers and interested bystanders. We had time to get some breakfast (Scottish pies and sweets) and around midday we where on the next canal. After another lock we entered Loch Oich, to my opinion even more beautiful then Loch Ness. With little Islands in the middle of the lake and places to hide boats for ever it was a romantic sight. After this the locks went down again.
We did not make it in time to the last few locks so we had to wait another day to get out of the Canal. We spent the night in front of Neptune’s staircase which goes down 8 locks in one time. This time we where first to get through and after 2 more locks we where on salty water again. We set sail for Oban and left the wonders of the Canal behind us. What an amazing experience.
Wij zijn op vrijdag avond (08-06-07)de baai bij Inverness binnen gevaren en hebben zo'n 2 mijl voor de sluisingang het anker er in gegooid. Bij het begin van mijn ankerwacht begon het een beetje te misten en aan het einde van de wacht zag je alleen nog maar vage schimmen aan de kant, waar eerder een haven met lichtjes was. Het was ijzig koud en de vlaagjes wind drongen door alle lagen kleding heen.
De volgende morgen vertrokken wij rond 8 uur richting de eerste sluis van het Caladonian Canal. Om hier te komen moesten wij echter eerst onder een brug door, een dichte brug. Deze was weliswaar zo'n 28 meter hoog, toch was het even goed kijken toen wij er met onze (ongeveer) 23 meter onder door voeren. Maar geen probleem en opgelucht kwamen wij bij de sluis aan.
Bij de eerste sluis voor, stond een stroming als bij Vlieland en met deze sluis gingen wij meteen een heel eind omhoog.
Meteen daarna was een draaibrug waar normaal gesproken een kleine trein overheen reed en meteen weer een sluis. Na deze sluis kwam een dorpje, een draaibrug en een trapsluis van 4 sluizen achter elkaar.
Voor ons waren wat jachtjes, dus wij moesten even wachten en toen wij in de vierde sluis waren, was het middagpauze. Het Caledonian Canal kon bij ons als niet meer stuk. Bij iedere sluis staan mensen te wachten om touwtjes aan te pakken, er staan mensen foto's van ons te nemen en iedereen komt even vragen waar we nou vandaan komen en waar we heen gaan. Aan het einde van de lunchpauze komt een pasgetrouwd stel uit een auto stappen. De butler en de fotograaf rennen achter hen aan en op het laatst trekt de fotograaf een sprintje in onze richting om te vragen of ze misschien wat foto's bij ons aan boord mogen maken. TUURLIJK! Dame met rok en hakschoenen aan boord, heer met kilt en wijn glazen struikelend over de touwen, maar een onvergetelijke dag en bijzondere foto's om het af te maken.
Na deze sluizen volgen wat kanalen met geweldige uitzichten. Groene velden, bosjes in de bloei en bergen die een verre horizon verbergen. Het voelt wat raar om zo rond te varen in het midden van een landschap. We gaan door nog twee sluisjes op plaatsen waar je denkt dat bosnimfen en kabouters echt bestaan en komen dan op Loch Ness. We hadden de hele weg al op de motor gevaren en wilden het liefst het meer over zeilen. Met de wind in de rug zetten wij grootzeil en fok en dreven tussen de bergen door. Met de honden op de uitkijkt naar Nessie en wij bezig met kastelen bekijken en luchten te bewonderen was de eerste dag al snel ten einde. Aan het einde van de avond waren wij in Fort Augustus, waar wij die nacht zouden blijven. De sluizen draaien slechts tussen 08:00 en 17:30 uur.
De volgende dag waren wij als eerste aan de beurt en gingen om 8:20 de eerste van 7 sluizen in. Ondertussen werd er ontbijt gehaald (Schotse 'pies' en zoetigheid). Na deze sluizen volgde weer een kanaal en na nog wat sluizen volgde het volgende Loch, Loch Oich. Wij waren het er allemaal over eens dat wij dit Loch misschien nog wel mooier vonden dan Loch Ness. Er waren kleine eilandjes in het midden van het loch en inhammen waar half vergane bootjes lagen te wachten op de eeuwigheid. Na dit loch gingen we met de sluisjes weer naar beneden.
Helaas waren we net te laat voor de laatste sluis bij Fort William en hebben wij de volgende dag het grootste sluizen complex gehad. Op dag drie gingen wij met Neptunes staircase 8 sluizen achter elkaar naar beneden. Inmiddels hadden wij een geweldige routine ontwikkeld en waren er vliegensvlug door heen. De laatste sluis bracht ons weer op zoutwater en tussen alle eilandjes door bereikten wij aan het einde van de middag Oban.
On Friday evening (08-06-07) we entered the bay of Inverness where we threw anchor about 2 miles from the first lock of the Caledonian Canal. During my watch mist set up and within less then an hour the shore had disappeared. Ice cold air came along which could freeze your bones and no clothing could keep out the little breeze that sometimes set up.
In the morning the mist had gone and we set out for the canal. First we had to pass under a bridge of 28 meters high. Then there was the first lock with a current in front of it like the current in front of the harbour of Vlieland. But without any difficulties we entered the lock and with this lock we entered the adventure of the Caledonian Canal.
We proceeded through various locks and bridges. One of the locks went up 4 stairs and left us sitting in the fourth while the lockkeepers had their lunch. During lunchtime a newlywed couple came along with their Butler and photographer. The photographer asked whether it was possible to take some shots on board of the Tecla. SURE!! Lady with dress and high heels, man with kilt and champagne glasses and the photographer with camera and lenses, they all tumbled on board nearly tripping over the ropes, but leaving with beautiful pictures!
After the lock we went through miles of canal with beautiful scenery on both sides. The river ness on one side and mountains on the other side and lots of green and yellow on both sides. After two more locks, where ferry tails came to live and leprechauns still roamed around, we entered Loch Ness. After days of just sailing by motor we decided we wanted to sail over the Loch by wind force. With the wind on the aft, mainsail, topsail and foresail and no hurry because we could never make it to the next lock in time, we enjoyed the silence and the scenery while the dogs where on look out for Nessy!
We stayed the night in Fort Augustus and went up first in the next lock, 7 steps this time! It all went very fast with help from the lockkeepers and interested bystanders. We had time to get some breakfast (Scottish pies and sweets) and around midday we where on the next canal. After another lock we entered Loch Oich, to my opinion even more beautiful then Loch Ness. With little Islands in the middle of the lake and places to hide boats for ever it was a romantic sight. After this the locks went down again.
We did not make it in time to the last few locks so we had to wait another day to get out of the Canal. We spent the night in front of Neptune’s staircase which goes down 8 locks in one time. This time we where first to get through and after 2 more locks we where on salty water again. We set sail for Oban and left the wonders of the Canal behind us. What an amazing experience.
vrijdag, juli 06, 2007
First Trip around the Hebrides
Onze eerste reis hier
Onze eerste reis hier was met 5 mensen en is reeds ten einde.
Het was een geweldig mooie reis. Wij zijn eerst het eiland Mull rond gegaan met een stop in Tobermory, een klein dorpje aan de noord oost kant. Hier heeft de groep een rondleiding genomen in de plaatselijke destilleerderij. De volgende dag zijn wij vertrokken met als doel Skye. Helaas werd de wind minder aan het einde van de middag en hebben wij toen koers gezet naar Canna, een kleiner eiland iets zuidelijker. Ten anker in een mooie baai waar de volgende morgen een mooie wandeling gemaakt kon worden.
Na Canna dan toch naar Skye waar wij een baai in gekruist zijn en onder zeil ten anker zijn gegaan. Ook hier was een plaatselijke destilleerderij die de volgende dag bezocht kon worden. Aan het einde van de volgende dag zijn wij onder grootzeil en fok terug naar het begin van de baai gezeild om een goed startpunt voor de volgende dag te hebben. De buiten hebrieden stonden nog op de planning, maar de wind was helaas te weinig om er heen te komen en helemaal om terug te komen. Skye is een groot eiland, dus zetten wij zeil naar de andere kant van het eiland. In een baai omgeven door hoge bergen lagen wij ten anker tussen verschillende groepen zeehonden. Hier nog een geweldige wandeling gemaakt en toen de volgende dag weer op pad.
Tijd voor een nieuw eiland, Ruhm. In Loch Scresort konden wij tegen de nieuwe ferrie pier afmeren. Aan het einde van de baai was een klein dorpje met een kasteel dat omgebouwd is tot hostel. Weer een mogelijkheid voor een mooie wandeling. Inmiddels was het tijd voor de terugweg. Langs Dutchmans cap zijn wij naar het eiland Ulva gegaan. Van Ulva maakten wij een korte oversteek naar Mull waar wij weer bij een klein dorpje voor anker lagen.
De stroom was inmiddels zo dat wij vanuit Mull een hele tijd de stroom tegen zouden hebben als wij door zouden varen, zonder wind zou dit betekenen achteruit zeilen of motoren. Of voor anker gaan in een leuke baai en later verder gaan. Dit laatste hebben we gedaan. Bij een wit strand zijn wij voor anker gegaan en hebben een kleine wandeling gemaakt. Rond 16:00 uur weer anker op onder grootzeil en fok. En tijdens het uitdraaien van de baai kwam er een groep Tuimelaars (grote dolfijnen) voor de boeg omhoog. 7 Machtige dieren hebben vervolgens een paar uur rond de boot gezwommen en ons een onvergetelijke middag bezorgd. Aan het einde van de dag zakte de wind weer in en zijn wij voor anker gegaan. Deze keer in de buurt van een landhuis waar reeën op een grasveld aan het grazen waren en vanaf de heuvelrug die eindigde in steile rotsen in zee kwam een waterval naar beneden zetten. Een heel bijzonder mooie dag. De laatste dag helaas geen wind en veel op de motor moeten doen. Op tijd in Oban om nog wat inkopen te doen en dan een laatste gezamenlijke avond maaltijd. Dit was zeker een geslaagde tocht! En wat een mooie omgeving!
Our first trip here
With just 5 guests on board we had a beautiful first trip. The first day we went to the Isle of Mull to a town called Tobermory. Here we stayed until the next afternoon. Tobermory has a fine whiskey distillery where you can take a tour and that is what our group did. After lunch we set sail again and went to the Isle Canna. We threw anchor in a small but beautiful bay and went for a walk the next day. After Canna we went to Skye. The winds where good and we beat down a to throw anchor at the end of Loch Harport. Again there was a local distillery which had to be seen. In the evening of the next day, after the group had visited Portree a town on the other side of Skye, we set sail for the beginning of the Loch to have a good starting position for the next day.
We thought about going to the Outer Hebrides, but the winds where to weak and the distance to long. Not letting this get our spirits down, we set sail for another small bay on Skye. This time we threw anchor surrounded by seals.
Next day it was time to visit a new island, Ruhm. In Loch Scersort we found a quay where we could take a berth. From our berth we had a beautiful view on a castle which was build in the beginning of the 20th century. After another long walk we set sail for a few small islands more southerly. We saw Dutchmanscap and went the other way to an island called Ulva. From Ulva we went to Mull again where we visited a small town.
The next day we went by motor for a bit and as the current changed we went at anchor in a tiny bay. We went for a walk around a white sand beach and left again in the afternoon. As we set sail a group of dolphins turned up. They played around the ship and seemed to have a wonderful time, so did we. They stayed around us for some hours.
As the wind disappeared we looked for our next anchor place. We threw anchor in a corner. Surrounded by high rock walls, waterfalls and green fields where dear was walking around we had a beautiful evening. The last day there was no wind and we had to motor our way back to Oban. But the memory of the day before lasted still. It had been a beautiful trip and we had seen some amazing things.
Onze eerste reis hier was met 5 mensen en is reeds ten einde.
Het was een geweldig mooie reis. Wij zijn eerst het eiland Mull rond gegaan met een stop in Tobermory, een klein dorpje aan de noord oost kant. Hier heeft de groep een rondleiding genomen in de plaatselijke destilleerderij. De volgende dag zijn wij vertrokken met als doel Skye. Helaas werd de wind minder aan het einde van de middag en hebben wij toen koers gezet naar Canna, een kleiner eiland iets zuidelijker. Ten anker in een mooie baai waar de volgende morgen een mooie wandeling gemaakt kon worden.
Na Canna dan toch naar Skye waar wij een baai in gekruist zijn en onder zeil ten anker zijn gegaan. Ook hier was een plaatselijke destilleerderij die de volgende dag bezocht kon worden. Aan het einde van de volgende dag zijn wij onder grootzeil en fok terug naar het begin van de baai gezeild om een goed startpunt voor de volgende dag te hebben. De buiten hebrieden stonden nog op de planning, maar de wind was helaas te weinig om er heen te komen en helemaal om terug te komen. Skye is een groot eiland, dus zetten wij zeil naar de andere kant van het eiland. In een baai omgeven door hoge bergen lagen wij ten anker tussen verschillende groepen zeehonden. Hier nog een geweldige wandeling gemaakt en toen de volgende dag weer op pad.
Tijd voor een nieuw eiland, Ruhm. In Loch Scresort konden wij tegen de nieuwe ferrie pier afmeren. Aan het einde van de baai was een klein dorpje met een kasteel dat omgebouwd is tot hostel. Weer een mogelijkheid voor een mooie wandeling. Inmiddels was het tijd voor de terugweg. Langs Dutchmans cap zijn wij naar het eiland Ulva gegaan. Van Ulva maakten wij een korte oversteek naar Mull waar wij weer bij een klein dorpje voor anker lagen.
De stroom was inmiddels zo dat wij vanuit Mull een hele tijd de stroom tegen zouden hebben als wij door zouden varen, zonder wind zou dit betekenen achteruit zeilen of motoren. Of voor anker gaan in een leuke baai en later verder gaan. Dit laatste hebben we gedaan. Bij een wit strand zijn wij voor anker gegaan en hebben een kleine wandeling gemaakt. Rond 16:00 uur weer anker op onder grootzeil en fok. En tijdens het uitdraaien van de baai kwam er een groep Tuimelaars (grote dolfijnen) voor de boeg omhoog. 7 Machtige dieren hebben vervolgens een paar uur rond de boot gezwommen en ons een onvergetelijke middag bezorgd. Aan het einde van de dag zakte de wind weer in en zijn wij voor anker gegaan. Deze keer in de buurt van een landhuis waar reeën op een grasveld aan het grazen waren en vanaf de heuvelrug die eindigde in steile rotsen in zee kwam een waterval naar beneden zetten. Een heel bijzonder mooie dag. De laatste dag helaas geen wind en veel op de motor moeten doen. Op tijd in Oban om nog wat inkopen te doen en dan een laatste gezamenlijke avond maaltijd. Dit was zeker een geslaagde tocht! En wat een mooie omgeving!
Our first trip here
With just 5 guests on board we had a beautiful first trip. The first day we went to the Isle of Mull to a town called Tobermory. Here we stayed until the next afternoon. Tobermory has a fine whiskey distillery where you can take a tour and that is what our group did. After lunch we set sail again and went to the Isle Canna. We threw anchor in a small but beautiful bay and went for a walk the next day. After Canna we went to Skye. The winds where good and we beat down a to throw anchor at the end of Loch Harport. Again there was a local distillery which had to be seen. In the evening of the next day, after the group had visited Portree a town on the other side of Skye, we set sail for the beginning of the Loch to have a good starting position for the next day.
We thought about going to the Outer Hebrides, but the winds where to weak and the distance to long. Not letting this get our spirits down, we set sail for another small bay on Skye. This time we threw anchor surrounded by seals.
Next day it was time to visit a new island, Ruhm. In Loch Scersort we found a quay where we could take a berth. From our berth we had a beautiful view on a castle which was build in the beginning of the 20th century. After another long walk we set sail for a few small islands more southerly. We saw Dutchmanscap and went the other way to an island called Ulva. From Ulva we went to Mull again where we visited a small town.
The next day we went by motor for a bit and as the current changed we went at anchor in a tiny bay. We went for a walk around a white sand beach and left again in the afternoon. As we set sail a group of dolphins turned up. They played around the ship and seemed to have a wonderful time, so did we. They stayed around us for some hours.
As the wind disappeared we looked for our next anchor place. We threw anchor in a corner. Surrounded by high rock walls, waterfalls and green fields where dear was walking around we had a beautiful evening. The last day there was no wind and we had to motor our way back to Oban. But the memory of the day before lasted still. It had been a beautiful trip and we had seen some amazing things.
Abonneren op:
Posts (Atom)
